จากการตรวจหาเชื้อจุลินทรีย์สายพันธุ์พื้นเมืองที่มีความสามารถในการกำจัด คราบน้ำมันดิบพบเชื้อหลายสายพันธุ์ที่มีคุณสมบัติดังกล่าว สายพันธุ์ที่มีประสิทธิภาพสูงสุด จัดอยู่ในกลุ่ม Pseudomonas โดยกำหนดสายพันธุ์เป็น JM-5 เชื้อดังกล่าวสามารถเจริญ และกำจัดคราบน้ำมันดิบได้ดีในสภาวะแวดล้อมที่แตกต่างกัน ทั้งในน้ำจืด และในน้ำเค็ม ในช่วง pH ตั้งแต่ช่วง 6 ถึง 8 ในอุณหภูมิตั้งแต่ช่วง 25 ถึง 37 องศาเซลเซียส ปัจจัยที่มีผลต่อการเจริญและความสามารถในการกำจัดคราบน้ำมัน ได้แก่ ความเร็ว ในการเขย่า และปริมาณของไนโตรเจน-ฟอสเฟต ซึ่งจะไม่พบการเจริญของเชื้อเมื่อ ทำการเพาะเลี้ยงในสภาวะที่ไม่มีเขย่าหรือในอาหารที่ไม่มีไนโตรเจน และฟอสฟอรัส แร่ธาตุที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของน้ำทะเลและมีผลต่อการเจริญของเชื้อ คือ แมกนีเซียม ส่วนแร่ธาตุที่สำคัญอีก 2 ชนิดคือ โซเดียม และโปตัสเซียม ไม่มีผลต่อการเจริญของเชื้อ ดังกล่าว การศึกษาเปรียบเทียบพบว่า เชื้อ Pseudomonas JM-5 เจริญได้ดีในภูมิอากาศ พื้นเมือง (25-37 องศาเซลเซียส) แต่ไม่เจริญในอุณหภูมิต่ำ (4 องศาเซลเซียส) ขณะที่ เชื้อที่มีความสามารถในการกำจัดคราบน้ำมันจากต่างประเทศ ไม่สามารถเจริญได้ใน อุณหภูมิพื้นเมือง ความสามารถในการกำจัดคราบน้ำมันดิบของเชื้อ Pseudomonas JM-5 เป็นผล จากการสร้างสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ ซึ่งจัดจำแนกอยู่ในกลุ่มกลัยโคลิปิด ซึ่งจะมีความ สามารถในการกำจัดองค์ประกอบแต่ละส่วนของน้ำมันได้แตกต่างกัน โดยกำจัดได้ดีในส่วน ไฮโดรคาร์บอนชนิดอิ่มตัว ตามด้วยชนิดไม่อิ่มตัวและพวกที่เป็นอะโรแมติก ตามลำดับ การใช้ Pseudomonas JM-5 เพื่อขจัดคราบน้ำมัน สามารถนำทั้งเซลล์เชื้อที่มี ชีวิต หรือสารลดแรงตึงผิวชีวภาพที่เชื้อสร้างขึ้นมาใช้ ทั้งตัวเชื้อและผลิตภัณฑ์พบว่าไม่ ก่อให้เกิดพิษทั้งจากการได้รับทางปาก หรือจากการสัมผัสกับผิวหนังเมื่อทดสอบในหนูขาว และกระต่ายตามลำดับ จากตัวอย่างการใช้เซลล์ในระบบบำบัดน้ำเสียจำลองพบว่า สามารถ กำจัดคราบน้ำมันที่ปนเปื้อนอยู่ในน้ำเสียจากสถานีบริการน้ำมัน Esso, PTT และในอาหาร ที่เตรียมขึ้นได้ในอัตราร้อยละ 100, 99.7 และ 99.4 ตามลำดับ