การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประยุกต์ใช้รูปแบบการถดถอยปัวซอง วิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบหายใจ ในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี ตัวอย่างที่ศึกษาใช้ข้อมูลทุติยภูมิจำนวน 444 คน ที่อาศัย อยู่ในแฟลตการเคหะดินแดง กรุงเทพมหานคร การวิเคราะห์ข้อมูลใช้รูปแบบถดถอยปัวซอง และรูปแบบถดถอยปัวซองที่ได้จากวิธีบูทสแตรป ผลการวิจัยของรูปแบบถดถอยปัวซองพบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิด โรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบหายใจในเด็ก ได้แก่ อายุของเด็ก น้ำหนักแรกเกิดของเด็ก ภูมิคุ้มกันโรคของเด็ก จำนวนสมาชิกในครอบครัว และรายได้ของครอบครัว สำหรับรูปแบบ ถดถอยปัวซองที่ได้จากวิธีบูทสแตรปจะคงปัจจัยเดิมที่ได้จากรูปแบบถดถอยปัวซองจาก ข้อมูลจริงไว้ในการวิเคราะห์ โดยสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายแบบใส่คืนที่จากข้อมูลจริง จำนวนซ้ำเท่ากับ 50 100 250 และ 500 ชุดตัวอย่าง ผลการวิเคราะห์ พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยที่ได้มีค่าใกล้เคียงกัน แต่ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของ สัมประสิทธิ์ถดถอยที่ได้จากวิธีบูทสแตรปมีค่าน้อยกว่า และค่าความเชื่อมั่นที่ 95 เปอร์เซ็นต์แคบกว่า นอกจากนี้ยังพบว่า ค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยของ สัมประสิทธิ์ถดถอยปัวซองที่ได้จากวิธีบูทสแตรปมีค่าน้อยกว่า และผลรวมความคลาดเคลื่อน กำลังสองของรูปแบบถดถอยปัวซองจากวิธีบูทสแตรปมีค่าน้อยกว่ารูปแบบถดถอยปัวซอง จากข้อมูลจริง