การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา พฤติกรรมการแสดงออกของนักศึกษาพยาบาล และปัจจัย บางประการได้แก่ อัตมโนทัศน์ การอบรมเลี้ยงดู สภาพ แวดล้อมทางคลินิกที่เป็นเหตุของการเกิดพฤติกรรมแสดงออก รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยบางประการกับ พฤติกรรมการแสดงออกของนักศึกษาพยาบาล และศึกษา เปรียบเทียบปัจจัยบางประการกับพฤติกรรมการแสดงออก ของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักศึกษา พยาบาลวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ชั้นปีที่ 4 สังกัด กระทรวงสาธารณสุข จำนวน 233 คน โดยการสุ่มตัวอย่าง แบบ Stratified Cluster Sampling เครื่องมือที่ใช้ ในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ข้อมูลได้แก่ การหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และ การวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการศึกษาพบว่า นักศึกษาพยาบาลมีพฤติกรรมกล้า แสดงออกร้อยละ 69.9 รองลงมามีพฤติกรรมไม่กล้าแสดงออก ร้อยละ 22.3 พฤติกรรมก้าวร้าวทางอ้อม ร้อยละ 4.8 และ พฤติกรรมก้าวร้าวทางตรง ร้อยละ 3.0 ส่วนอัตมโนทัศน์และ การอบรมเลี้ยงดูไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการแสดงออก ของนักศึกษาพยาบาล แต่สภาพแวดล้อมทางคลินิกมีความ สัมพันธ์เชิงลบกับพฤติกรรมการแสดงออกของนักศึกษาพยาบาล และอัตมโนทัศน์ สภาพแวดล้อมทางคลินิกที่แตกต่างกันไม่มีผล ต่อพฤติกรรมการแสดงออกของนักศึกษาพยาบาล ข้อเสนอแนะคือ ควรฝึกทักษะกล้าแสดงออกให้แก่ นักศึกษาพยาบาลที่มีพฤติกรรมไม่กล้าแสดงออก พฤติกรรม ก้าวร้าวทางอ้อม และพฤติกรรมก้าวร้าวทางตรง นอกจากนั้น ควรสำรวจพฤติกรรมกล้าแสดงออกในกลุ่มอาจารย์ พยาบาล อันเป็นการพัฒนาคุณภาพบุคคลากรที่มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง กับนักศึกษา เพื่อพัฒนาคุณภาพนักศึกษาต่อไป