การศึกษาพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อจากการ ให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุขของบุคลากรหน่วย อุบัติเหตุ ฉุกเฉิน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 87 คน โดยการหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้าน การรับรู้ ปัจจัยด้านองค์กร กับพฤติกรรมการป้องกันการติด เชื้อจากการให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุข ปัญหา และอุปสรรคในการปฏิบัติตามหลักป้องกันการติดเชื้อจากการ ให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุข เก็บข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถาม ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. บุคลากร มีพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อจาก การให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุขรายด้านและโดยรวม อยู่ในระดับปานกลาง แต่มีพฤติกรรมที่มีผลคะแนนในระดับต่ำ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ควรได้รับการปรับปรุงให้ถูกต้อง ได้แก่ การปฏิบัติตามหลักการ UPs กับผู้รับบริการทุกราย และการ สวมอุปกรณ์ป้องกันร่างกายที่เหมาะสมกับกิจกรรม 2. ประสบการณ์การปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์ทางลบ กับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อจากการให้บริการทางการ แพทย์และสาธารณสุขอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r= -.2061) ปัจจัยด้านองค์กร มีความสัมพันธ์ทางบวก กับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อจากการให้บริการทาง การแพทย์และสาธารณสุข อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (r=.3062) 3. ปัญหา อุปสรรคที่พบในการปฏิบัติตามหลักป้องกัน การติดเชื้อจากการให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุข ได้แก่ ลักษณะงานและสภาพแวดล้อมในหน่วยงาน อุปกรณ์ ป้องกันร่างกายมีไม่เพียงพอ และบุคลากรละเลยการปฏิบัติ เพราะคิดว่าผู้รับบริการมีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อที่ผ่าน ทางเลือดและสารคัดหลั่งน้อย จากผลการศึกษาแสดงว่า บุคลากรทุกคนที่ปฏิบัติงาน ในหน่วยอุบัติเหตุ ฉุกเฉิน ต้องตระหนักและปฏิบัติตามหลัก ป้องกันการติดเชื้อจากการให้บริการทางการแพทย์และ สาธารณสุขกับผู้รับบริการทุกราย เพื่อป้องกันการติดเชื้อ ที่ผ่านทางเลือด/สารคัดหลั่งในขณะปฏิบัติงาน ผู้วิจัยเสนอ แนะต่อผู้บริหารว่า ควรจัดอบรมเกี่ยวกับการปฏิบัติตาม หลักป้องกันการติดเชื้อจากการให้บริการทางการแพทย์ และสาธารณสุขกับบุคลากรทุกประเภท จัดหาอุปกรณ์ ป้องกันร่างกายให้เหมาะสม มีจำนวนเพียงพอ และสะดวกกับ การใช้งานในทุกสถานการณ์ รวมทั้งการติดตามประเมินผล การปฏิบัติอย่างมีรูปแบบและต่อเนื่อง อันจะช่วยให้บุคลากร มีการปฏิบัติตามหลักป้องกันการติดเชื้อจากการให้บริการทาง การแพทย์และสาธารณสุขถูกต้องและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น