การศึกษาในประเทศตะวันตกพบว่า ความรู้สึกไม่ แน่นอนที่มีต่อสภาวะความเจ็บป่วยมักเป็นสาเหตุให้ผู้ป่วย โรคหัวใจเกิดความรู้สึกวิตกกังวล และความรู้สึกว่าถูก คุกคาม การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาความหมาย ของความรู้สึกไม่แน่นอนที่มีต่อสภาวะความเจ็บป่วยของ ผู้ป่วยโรคหัวใจ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคหัวใจที่มารับ การรักษาในโรงพยาบาลศิริราช จำนวน 29 คน เป็นชาย 18 คน หญิง 11 คน ช่วงอายุ 19 - 72 ปี ความรุนแรง ของโรคระดับ 1 - 3 ตามเกณฑ์การประเมินของสมาคม โรคหัวใจแห่งนิวยอร์ค การเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้ทั้งแบบ บังเอิญและแบบเจาะจง การเก็บข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์ เจาะลึกและการสังเกต การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการ วิเคราะห์เชิงคุณภาพแบบทฤษฎีพื้นฐานเชิงอุปมาน ผลการ วิจัยพบว่า ความรู้สึกไม่แน่นอนที่มีต่อสภาวะความเจ็บป่วย ของผู้ป่วยโรคหัวใจ คือความรู้สึกต่อเหตุการณ์หรือประสบ การณ์ที่เกี่ยวข้องกับภาวะความเจ็บป่วยด้วยโรคหัวใจที่ ผู้ป่วยไม่สามารถคาดเดาถึงเหตุการณ์ความเจ็บป่วยที่จะ เกิดขึ้นกับตนต่อไปในอนาคต ความรู้สึกไม่แน่นอนนี้แบ่ง เป็น 2 ประเภท คือ ความรู้สึกไม่แน่นอนที่หวาดหวั่น อันตราย และความรู้สึกไม่แน่นอนที่มีความหวังโดยความ รู้สึกไม่แน่นอนที่หวาดหวั่นอันตรายมีสาเหตุจากประสบการณ์ ตรงจากการเจ็บป่วยด้วยโรคหัวใจที่รุนแรง ประสบการณ์ การสูญเสียบุคคลใกล้ชิดจากสภาวะความเจ็บป่วยด้วยโรค หัวใจหรือโรคอื่น การรับรู้ข้อมูลที่สื่อความหมายทางด้าน ลบจากผู้ป่วยอื่นที่เป็นโรคหัวใจ และ/หรือ ผู้ที่มีข้อมูล เหล่านี้ วัยสูงอายุ และความไม่พร้อมทางเศรษฐกิจ ความรู้สึกไม่แน่นอนประเภทนี้ส่งผลเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม สุขภาพของผู้ป่วยในรูปแบบต่าง ๆ ได้แก่ การแสวงหาคำยืนยัน ความปลอดภัย การมองหาที่พึ่ง การเสริมสร้างกำลังใจ การเตรียมพร้อมป้องกัน การลดความโลภ การเตรียมตัว จากการยอมรับความจริงของชีวิต และการรู้จักและเข้าใจ ตนเอง ส่วนความรู้สึกไม่แน่นอนที่มีความหวัง มีสาเหตุ จากประสบการณ์ตรงที่ตนเองเป็นโรคหัวใจที่อาการไม่รุนแรง การรับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับโรคหัวใจและการรักษาที่สื่อความ หมายในทางบวก การรับรู้ที่เกิดจากความเชื่อที่สร้างความ รู้สึกในทางบวก และความพร้อมทางเศรษฐกิจ ความรู้สึก ไม่แน่นอนประเภทนี้ส่งผลให้ผู้ป่วยมีพฤติกรรมที่เพิ่ม ความเสี่ยงต่อภาวะสุขภาพคือ ละเลยการป้องกันอันตราย และกลับไปใช้ชีวิตที่เพิ่มภาวะเสี่ยงต่อสุขภาพ ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคลากรทาง สุขภาพควรตระหนักถึงความต้องการการบริการสุขภาพของ ผู้ป่วยที่มีวัฒนธรรมความเชื่อในลักษณะของสังคมไทย และควร แสดงบทบาทความรับผิดชอบด้วยการให้ความรู้สึกมั่นใจในความ พร้อมความสนใจและความใส่ใจที่จะให้การดูแลแก่ผู้ป่วย เป็นอย่างดี ทั้งนี้เพื่อลดความรู้สึกไม่แน่นอนที่มีต่อ สภาวะความเจ็บป่วย และช่วยเพิ่มประสิทธิผลของคำแนะนำ ที่จะให้ต่อไป