เตตราเคนไลโปโซมชนิด multilamellar ได้ถูกเตรียมขึ้นโดยวิธีคลอโรฟอร์มฟิล์ม เพื่อนำไปใช้ เป็นระบบนำส่งยาชาเฉพาะที่ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ การแทรกซึมของตัวยาเตตราเคนเข้าสู่เส้นประสาทรับ ความรู้สึก คุณสมบัติทางกายภาพเคมีของเตตราเคนไลโปโซม ที่เตรียมขึ้นได้ถูกทดสอบอย่างละเอียด โดยดูจากค่าความ สามารถในการบรรจุยาของไลโปโซม เมื่อมีการเปลี่ยนแปลง ส่วนประกอบและคุณสมบัติของพื้นผิวของผนังไลโปโซมบาง ประการ รวมทั้งการตรวจวัดขนาด และโครงสร้างของอนุภาค โดยใช้ submioron particle size analyzer, scanning eleotron mioroscopy, transmission eleotron mioroscopy และการกระจายตัวของส่วนประกอบ เช่น เตตราเคน โคเลสเตอรอล หรือไดเซติลฟอสเฟต โดยใช้ differential scanning calorimetry ในการศึกษาวิจัยนี้เลือกใช้ nonhydrogenated ฟอสฟาติดิลโคลีน เนื่องจากพบว่า ฟอสฟาติดิลโคลีนชนิดนี้ ถูกเตรียมขึ้นเป็นฟิล์มที่เรียบและสม่ำเสมอได้ง่ายหลาย ๆ ครั้ง โดยสภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมเป็นฟิล์มบาง ๆ คือ ที่อุณหภูมิระเหยแห้งเท่ากับ 35 องศาเซลเซียส เป็น เวลา 2.5 ชั่วโมง โดยใช้คลอโรฟอร์ม 22.5 มิลลิลิตร ในการละลายฟอสฟาติดิลโคลีน สารละลายแขวนลอยของ เตตราเคนไลโปโซมเกิดขึ้นได้อย่างสมบูรณ์ที่อุณหภูมิ 42 องศาเซลเซียส โดยใช้เวลา 15 นาที การศึกษาภาย ใต้กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนพบว่า ไลโปไซมที่ได้มีลักษณะ ทรงกลม และมีโครงสร้างของผนังไลโปโซมหลายชั้น ประสิทธิภาพในการกักเก็บตัวยาจะขึ้นกับปริมาณของเตตราเคน ที่เติมลงในส่วนของไขมัน โดยพบว่าประสิทธิภาพในการกัก เก็บตัวยาจะสูงสุดถึง 14.05 % ที่ความเข้มข้นของเตตราเคน เท่ากับ 18.75 ไมโครโมล/มิลลิลิตร และปริมาณของไขมัน รวมเท่ากับ 50 ไมโครโมล/มิลลิลิตร การเพิ่มปริมาณไขมัน รวมของตำรับจะมีผลเพิ่มประสิทธิภาพในการกักเก็บตัวอย่าง มาก โดยที่ความเข้มข้นของเตตราเคนเท่ากับ 18.75 ไมโครโมล/มิลลิลิตร จะสามารถกักเก็บตัวอยาได้สูงถึง 26.16 % เมื่อใช้ความเข้มข้นของไขมันรวมเท่ากับ 150 ไมโครโมล/มิลลิลิตร อย่างไรก็ตามตำรับที่มีความเข้มข้น ของไขมันรวมเท่ากับ 93.75 ไมโครโมล/มิลลิลิตร ได้ถูกเลือกเป็นตำรับที่มีการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนและองค์ ประกอบของไขมันรวม เนื่องจากสารละลายแขวนลอย ของไลโปโซมที่ได้มีความหนืดพอเหมาะ และง่ายต่อการ เตรียในแต่ละครั้ง การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของผนัง ไลโปโซมที่สัดส่วนของฟอสฟอติดิลโคลีนต่อโคเลสเตอรอล โดยโมลเท่ากับ 9:1 ถึง 5:5 ทำให้ประสิทธิภาพในการ กักเก็บยาลดลงอย่างมากในขณะที่ขนาดอนุภาคใหญ่ขึ้น ในทางตรงกันข้ามการเติมไดเซติลฟอสเฟตที่สัดส่วนของ ฟอสฟาติดิลโคลีนต่อไดเซติลฟอสเฟตโดยโมลเท่ากับ 9.8:0.2 ถึง 9.0:1.0 สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการ กักเก็บตัวยาอย่างมาก โดยที่สัดส่วน 9.0:1.0 โดยโมล จะกักเก็บยาได้สูงถึง 28.24% และพบว่าการเติมไดเซติล ฟอสเฟตจะทำให้ขนาดของอนุภาคเล็กลง การศึกษาโดยใช้ differential scannig calorimetry พบว่าสารองค์ ประกอบ เช่น เตตราเคน โคเลสเตอรอล หรือไดเซติล ฟอสเฟต ในแต่ละตำรับอาจจะกระจายตัวในฟอสฟาติดิลโคลีน ในลักษณะ monomoleoular distribution