ได้ทำการศึกษาการตอบสนองด้านการรับรู้ต่อขนาด ของงานที่กระทำ และความเจ็บปวดที่บริเวณกล้ามเนื้อต้นขา (Quadriceps muscle) โดยใช้สเกลตัวเลขของบอร์ก (Borgs scale) ขณะปั่นจักรยานแบบเพิ่มความหนักจนถึงจุด สุงสุด ในกลุ่มนักมวยไทยอาชีพ จำนวน 8 คน เปรียบเทียบ กับกลุ่มนักกีฬาฟุตบอล ที่มีระดับสมรรถภาพทางกายใกล้เคียงกัน จำนวน 5 คน และคนปกติทั่วไปที่ไม่ใช่นักกีฬา จำนวน 8 คน วัดความเข้มข้นของแลคเตทในเลือด อัตราการเต้นของหัวใจ ปริมาตรของอากาศหายใจออก ปริมาตรของแกสออกซิเจนที่ ใช้ไป และปริมาตรของแกสคาร์บอนไดออกไซด์ที่สร้างขึ้น ขณะพักและในช่วงออกกำลังกาย ก่อนการทดสอบได้ทำการวัด สมรรถภาพทางกาย ด้านกำลังและความสามารถทาง แอนแอร์โรบิค แรงบีบมือ และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา จากผลการทดลอง พบว่าค่าความรู้สึกต่อขนาดของงาน และ ความเจ็บปวดที่ขาในผู้ถูกทดลองทั้งสามกลุ่ม ที่ความหนัก ของงานระดับเดียวกัน (ที่ 20, 40, 60, 80 และ 100% (...)O(,2)max) ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ค่าอัตราการเต้นของหัวใจใน กลุ่มนักมวยไทยและนักฟุตบอล ต่ำกว่าในกลุ่มที่ไม่ใช่นักกีฬา ในขณะที่ค่าอัตราการใช้ออกซิเจนในกลุ่มดังกล่าว สูงกว่า ในกลุ่มที่ไม่ใช่นักกีฬา ที่ความหนักของงานเดียวกัน ค่าอัตราการเคลื่อนที่ของอากาศหายใจออกในกลุ่มนักฟุตบอล สูงกว่าในกลุ่มนักมวยไทยและกลุ่มที่ไม่ใช่นักกีฬา ที่ความ หนักของงานระดับ 60, 80 และ 100% (...)O(,2)max ในขณะที่ค่าสัดส่วนระหว่างปริมาตรของอากาศหายใจออกต่อ ปริมาตรของออกซิเจนที่ใช้ไป ในกลุ่มนักกีฬาทั้งสองกลุ่ม ต่ำกว่าในกลุ่มที่ไม่ใช่นักกีฬา ที่ความหนักของงานระดับ ต่าง ๆ อย่างไรก็ตามค่าความเข้มข้นของแลคเตทในเลือด และค่าสัดส่วนระหว่างปริมาตรของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ สร้างขึ้นต่อปริมาตรของออกซิเจนที่ใช้ไป ในทั้งสามกลุ่ม ไม่แตกต่างกัน ในการทดลองนี้พบว่า ค่าความรู้สึกต่อขนาด ของงานและความเจ็บปวดที่ขา มีความสัมพันธ์ในเชิงบวก กับค่าต่าง ๆ ทางสรีรวิทยาทุกตัวที่กล่าวมาข้างต้น (p<0.01 และ p<0.001) ข้อมูลจากการทดลองบ่งชี้ว่า ที่ความหนักของงานระดับเดียวกัน (ที่ %(...)O(,2)max เท่า ๆ กัน) ความรู้สึกต่อขนาดของงานและความเจ็บปวด ที่บริเวณต้นขา ไม่ขึ้นอยู่กับสมรรถภาพทางกายและชนิดของ กีฬาที่เล่น โดยพบว่านักมวยไทย (นักกีฬาที่มีการปะทะรุนแรง) มีการตอบสนองด้านการรับรู้ต่อขนาดของงานและความเจ็บ ปวดที่ขา เหมือนกับนักกีฬาฟุตบอล และคนปกติทั่วไปที่ไม่ใช่ นักกีฬา ถึงแม้ว่าการตอบสนองของร่างกายทางสรีรวิทยาแตก ต่างกันระหว่างผู้ถูกทดลองทั้งสามกลุ่ม