การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์คือ 1. เพื่อสร้างบทเรียนแบบโปรแกรมสไลด์ประกอบเสียงเรื่อง "ลิลิตตะเลงพ่าย"ที่มีประสิทธิภาพในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 2. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ระหว่างการสอนด้วยบทเรียนแบบโปรแกรมสไลด์ประกอบเสียง กับวิธีการสอนแบบบรรยาย ตามแนวทฤษฎีการสอนของกาเย่ 3. เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียน และหลังเรียนของนักเรียนทั้งสองกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 70 คน จากโรงเรียนบรบือวิทยาคารซึ่งเลือกมาโดยการสุ่มอย่างง่ายแล้วสุ่มออกมาเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มทดลองสอนโดยบทเรียนแบบโปรแกรมสไลด์ประกอบเสียง และกลุ่มควบคุมสอนโดยการสอนแบบบรรยายตามแนวทฤษฎีการสอนของกาเย่ ทั้งสองกลุ่มมีพื้นความรู้ในเรื่อง "ลิลิตตะเลงพ่าย" ไม่แตกต่างกัน และใช้เวลาในการทดลองกลุ่มละ 6 คาบ เครื่องมือที่ใช้ในการวัดผลสัมฤทธิ์ได้แก่แบบทดสอบเรื่อง "ลิลิตตะเลงพ่าย"ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง และใช้ t-test สำหรับวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยปรากฎว่า 1. บทเรียนแบบโปรแกรมสไลด์ประกอบเสียงที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ 80.71/80.21 2. นักเรียนที่เรียนจากบทเรียนแบบโปรแกรมสไลด์ประกอบเสียง มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่านักเรียนที่เรียนจากวิธีสอนแบบบรรยายตามแนวทฤษฎีการสอนของกาเย่อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 3. นักเรียนที่เรียนจากบทเรียนแบบโปรแกรมสไลด์ประกอบเสียงและนักเรียนที่เรียนจากวิธีสอนแบบบรรยายตามแนวทฤษฎีการสอนของกาเย่ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเพิ่มขึ้น จากก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 สำหรับข้อเสนอแนะในการวิจัยต่อไปคือ 1. ควรจะได้มีการวิจัยบทเรียนสไลด์ประกอบเสียงตามแนวทฤษฎีการสอนของกาเย่ในครั้งต่อไป เพื่อวัดความก้าวหน้าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 2. ควรได้มีการวิจัยบทเรียนสไลด์ประกอบเสียงให้กว้างขวางยิ่งขึ้นในสาขาวิชาอื่น