วิทยานิพนธ์นี้เสนอหลักการใหม่ ในการออกแบบวงจรประมวลผลสัญญาณอนาลอกโดยใช้ ซี-มอส วงจรแรก คือ คูณสัญญาณอนาลอก 4 ควอตแดรนท์แบบซีมอส โดยใช้ไฟเลี้ยงเดี่ยวใช้ ทรานซิส-เตอร์ทั้งหมด 16 ตัว ใช้หลักการให้มอสทรานซิสเตอร์ทำงานในย่านอิ่มตัว และ เลื่อนจุดการทำงานของมอสทรานซิสเตอร์ให้ทำงานเร็วขึ้น ซึ่งก็จะทำให้สามารถรับอินพุท ที่เป็นไฟลบได้แม้ว่าแรงดันไฟเลี้ยงจะมีเพียง +5 โวลท์เท่านั้น วงจรที่สองคือ วงจรความ ต้านทานแบบต่อกราวด์ปรับค่าได้ด้วยแรงดัน ใช้ทรานซิสเตอร์ 3 ตัว โดยใช้หลักการยกระดับ แรงดันอินพุทและป้อนกลับมายังมอสทรานซิสเตอร์ เพื่อให้มอสทรานซิสเตอร์ทำงานในย่าน ไม่อิ่มตัวอย่างสมบูรณ์ วงจรที่สามคือวงจรถอดรากที่สอง ใช้ทรานซิสเตอร์ 5 ตัว ใช้กฎกำลังสองของมอสทรานซิสเตอร์ โดยมีอินพุทเป็นกระแสเอาท์พุทเป็นแรงดันแบบ ดิฟเฟอเรนเชียล เพื่อหักล้างทอมแรงดันไฟตรงออกไป ใช้ไฟเลี้ยง +5 โวลท์ วงจรที่สี่คือ วงจรกำเนิดสัญญาณรูปไซน์ปรับค่าได้ทางอิเล็กทรอนิกส์ โดยใช้วงจรซีมอสโอทีเอ ใช้หลักการ ของโพลิโนเมียลกำลังสาม เพื่อให้ผลของเอาท์พุทมีความบริสุทธ์และเที่ยงตรงเนื่องจาก คุณสมบัติของตัวกรองอันดับสูงจะมีความเที่ยงตรงของสัญญาณมากกว่าอันดับต่ำ ไม่ว่า จะเป็นการออกแบบโดยหลักการใหม่ใดๆ ในวิทยานิพนธ์นี้โดยภาพรวมแล้วก็จะมุ่งเน้น เป็นการนำคุณสมบัติต่างๆ ของวงจรย่อยมาประกอบกันขึ้นเป็นวงจรต่างๆ ซึ่งแนวทางที่ วิทยานิพนธ์นี้ยึดเป็นแนวทางหลัก คือ ต้องใช้ทรานซิสเตอร์และอุปกรณ์ให้น้อยที่สุด ประหยัด มีสมรรถนะสูง และสามารถนำไปสร้างเป็นวงจรรวมได้ โดยการทดลองสามารถยืนยันได้ โดยการต่อเป็นวงจรจริงและการเลียนแบบการทำงานด้วย PSpice