การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของสัดส่วนแคลเซียมต่อ ฟอสฟอรัสในอาหารข้นต่อปริมาณการกินได้ กระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน ผล ผลิตและองค์ประกอบของน้ำนมในโครีดนม โดยใช้โคนมพันธุ์โฮลสไตน์ฟรีเซี่ยน ที่มีระดับของสายเลือดไม่ต่ำกว่า 75 เปอร์เซ็นต์ จำนวน 5 ตัว น้ำหนักเฉลี่ย 367(+,ฑ)26 กิโลกรัม มีจำนวนวันเฉลี่ยของการให้นม 58(+,ฑ)34 วัน ใช้แผนการทดลอง แบบ 5(+,ด)5 ลาตินสแควว์ โคนมได้รับอาหารข้นที่มีสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัส ต่างกัน 5 สัดส่วนคือ 1:1, 2.5:1, 4:1, 5.5:1 และ 7:1 และได้รับฟางข้าว หมักยูเรีย 5 เปอร์เซ็นต์เป็นแหล่งอาหารหยาบแบบเต็มที่ ทุกสัดส่วน โดยปรับ ให้โคนมได้รับสัดส่วนของอาหารข้นต่ออาหารหยาบเป็น 65:35 จากผลการทดลองพบ ว่าโคนมที่ได้รับสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัส 1:1-7:1 มีปริมาณการกินได้ ของวัตถุแห้งไม่แตกต่างทางสถิติ (P>0.05) สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของวัตถุ แห้งมีค่า 65.1, 65.0, 64.6, 59.4 และ 64.9 เปอร์เซ็นต์ ส่วนอินทรียวัตถุ มีค่า 68.8, 69.4, 68.9, 64.3 และ 69.8 เปอร์เซ็นต์ และโปรตีนหยาบมีค่า 61.3, 64.1, 62.0, 58.4 และ 64.1 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งโคนมที่ได้รับสัดส่วน แคลเซียมต่อฟอสฟอรัส 5.5:1 มีค่าต่ำกว่าโคนมที่ได้รับในสัดส่วน 1:1, 2. 5:1, 4:1, 5.5:1 และ 7:1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ส่วนสัมประสิทธิ์ การย่อยได้ของเยื่อใยที่ไม่ละลายในสารละลายที่เป็นกลาง สัมประสิทธิ์การ ย่อยได้ของเยื่อใยที่ไม่ละลายในสารละลายที่เป็นกรด พลังงานรวมทั้งหมดไม่ มีความแตกต่างทางสถิติระหว่างกลุ่มทดลอง (P>0.05) ค่า packed cell volume ความเข้มข้นของยูเรียไนโตรเจนในกระแสเลือด และความเข้มข้นของแอมโมเนีย ไนโตรเจนไม่มีความแตกต่างทางสถิติระหว่างกลุ่มทดลอง (P>0.05) ความเป็นกรด -ด่างของเหลวในกระเพาะรูเมนซึ่งมีค่า 6.74, 6.47, 6.65, 6.76 และ 6.67 มีความแตกต่างทางสถิติและมีความสัมพันธ์กับสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัส แบบ cubic (P<0.05) ความเป็นกรด-ด่างของปัสสาวะมีค่า 7.57, 7.70, 7.97, 8.06 และ 8.19 ซึ่งมีค่าเพิ่มขึ้นตามสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสที่เพิ่ม ขึ้น (P<0.05) ความเข้มข้นของกรดไขมันที่ระเหยได้ทั้งหมดไม่มีความแตกต่าง ทางสถิติ (P>0.05) ความเข้มข้นของกรดอะซิติกมีค่า 70.6, 70.1, 71.4 และ 77.4 โมลต่อ 100 โมล และสัดส่วนของ กรดอะซิติกต่อกรดโพรพิออนิกมีค่า 3.98, 3.83, 4.22, 6.25 และ 4.45 พบว่าสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัส 5.5:1 มีค่า สูงสุดแต่ความเข้มข้นของกรดโพรพิออนิกมีค่า 18.2, 18.7, 17.6, 13.6 และ 16.9 โมลต่อ 100 โมลที่สัดส่วน 5.5:1มีค่าต่ำสุดแตกต่างทางสถิติ (P<0.05) ความเข้มข้นของแคลเซียม (5.55, 5.94, 8.01, 13.1 และ 13.4 มิลลิโมลต่อลิตร) ฟอสฟอรัส (28.4, 30.4, 26.3, 30.9 และ 30.9 มิลลิโมลต่อลิตร) และแมกนีเซียม (2.29, 2.74, 2.98, 2.99 และ 3.11 มิลลิโมลต่อลิตร) ของของเหลวในกระเพาะ รูเมนมีความแตกต่างทางสถิติ (P<0.05) และมีความสัมพันธ์แบบเส้นตรงกับสัด ส่วนของแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสที่เพิ่มขึ้น ความเข้มข้นของแคลเซียมและแมกนี เซียมในซีรั่มไม่มีความแตกต่างทางสถิติ (P>0.05) แต่ความเข้มข้นของฟอสฟอรัส ในซีรั่มมีค่า 2.62, 2.38, 2.80, 2.96 และ 3.05 มิลลิโมลต่อลิตร พบว่ามี ความแตกต่างทางสถิติ (P<0.05) และมีความสัมพันธ์แบบเส้นตรงกับสัดส่วนของ แคลเซียมต่อฟอสฟอรัสที่เพิ่มขึ้น ปริมาณของจุลินทรีย์ในกระเพาะรูเมนโดย วิธีนับตรงและปริมาณแบคทีเรียโดยวิธีการเพาะเลี้ยงในห้องปฏิบัติการไม่มี ความแตกต่างทางสถิติ (P<0.05) ปริมาณผลผลิตน้ำนม ปริมารน้ำนมปรับไขมันที่ 3.5% และองค์ประกอบของน้ำนม ไขมัน แลคโตส ของแข็งไม่รวมไขมัน และของแข็ง ทั้งหมดไม่มีความแตกต่างทางสถิติ (P>0.05) ยกเว้นเปอร์เซ็นต์โปรตีนในน้ำ นมซึ่งมีค่า 3.02, 3.20, 3.14, 3.19 และ 2.97 เปอร์เซ็นต์ และโปรตีนในน้ำ นมมีค่า 0.40, 0.41, 0.41, 0.42 และ 0.33 กิโลกรัมต่อวัน พบว่ามีความแตก ต่างทางสถิติ (P<0.05) และมีความสัมพันธ์แบบ quadratic (P<0.01) กับสัด ส่วนของแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสในอาหารข้น จากการทดลองสรุปได้ว่าสัดส่วนของ แคลเซียมต่อฟอสฟอรัสในอาหารข้นจาก 1:1-7:1 ไม่มีผลต่อการให้ผลผลิตน้ำนม แต่มีผลต่อโปรตีนในน้ำนม ความสามารถในการย่อยได้ และปริมาณการกินได้ลดลง ถ้าสัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสในอาหารข้นสูงกว่า 4:1