การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกหัดลีลามือที่มีต่อความสามารถ ด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้น และตัวอักษร ของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้น อนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2542 โรงเรียนบ้านวานรนิวาส อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร จำนวน 60 คน ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) แบ่งเป็น กลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน กลุ่มทดลองได้รับการฝึกหัดลีลามือที่ผู้วิจัย สร้างขึ้น กลุ่มควบคุมได้รับการสอนตามปกติตามแผนการจัดประสบการณ์ การทดลองใช้เวลา 6 สัปดาห์ แบบแผนการวิจัยเป็นแบบ Randomized control group pretest posttest design เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบวัดลีลามือ แผนการจัดประสบการณ์ และ แบบฝึกหัดลีลามือ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น.90 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ การทดสอบค่าที t-test แบบ Dependent และ t-test แบบ Independent ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือมีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อ เล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่า ก่อนได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 2. นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือมีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อ เล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่า กลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05