จุดประสงค์ของงานวิทยานิพนธ์นี้ คือ ปรับปรุงคุณสมบัติทางวิศวกรรมของปูนก่อ โดยเฉพาะงานผนังก่ออิฐเปลือยที่ไม่มีการฉาบผิว หรือที่เรียกกันว่างานก่ออิฐโชว์แนว ซึ่ง ได้ทำการทดสอบโดยใช้ส่วนผสมของปูนก่อประกอบด้วย ปูนซีเมนต์ผสม ทราย หินฝุ่น และ สารมอร์ตาร์พลาสติกไซเซอร์ โดยจะทดสอบคุณสมบัติของวัสดุที่นำมาใช้ผสมเป็นปูนก่อ ทดสอบ คุณสมบัติของซีเมนต์เพสต์ทั้งส่วนผสมที่มี และไม่มีหินฝุ่นผสมอยู่ ทดสอบคุณสมบัติเบื้องต้น ทางวิศวกรรมของมอร์ตาร์ที่มีส่วนผสมของหินฝุ่น และมอร์ตาร์พลาสติกไซเซอร์ ที่ค่าการไหล แผ่ของมอร์ตาร์ต่าง ๆ กัน สุดท้ายจะเลือกส่วนผสมของมอร์ตาร์บางส่วนผสมมาใช้เป็นปูนก่อ นำมาก่อแผลอิฐ แล้วทดสอบกำลังรับแรงอัดของแผงอิฐ จากการทดสอบคุณสมบัติของซีเมนต์เพสต์ พบว่าการเพิ่มปริมาณของหินฝุ่น และมอร์ตาร์ พลาสติกไซเซอร์ ทำให้ค่าความข้นเหลวปกติมีแนวโน้มที่จะลดลงเล็กน้อย แต่จะไม่ค่อยมีผลต่อ ระยะเวลาก่อตัวต้น และระยะเวลาก่อตัวปลายของซีเมนต์เพสต์ คุณสมบัติเบื้องต้นทางวิศวกรรมของมอร์ตาร์ที่ทำการทดสอบ ได้แก่ กำลังรับแรงอัด กำลังรับแรงดึงแยก การต้านทานสารเคมีโดยใช้กรดซัลฟูริก การขยายตัว และการหดตัว ของมอร์ตาร์ จากผลการทดสอบพบว่า เมื่อเพิ่มปริมาณหินฝุ่น และมอร์ตาร์พลาสติกไซเซอร์ จะทำให้กำลังรับแรงอัด กำลังรับแรงดึงแยก การหดตัวเมื่อตากแห้ง และการสูญเสียน้ำหนัก เมื่อตากแห้งจะลดลง แต่ความต้านทานต่อกรดซัลฟูริกจะดีขึ้น เช่นเดียวกันกับการเพิ่ม น้ำหนักของมอร์ตาร์เมื่อแช่ในน้ำ มีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น และมีผลต่อการขยายตัวของมอร์ตาร์ เมื่อแช่ในน้ำไม่มากนัก ส่วนในกรณีที่เพิ่มค่าการไหลแผ่ของมอร์ตาร์ จะทำให้กำลังรับแรงอัด ลดลงอย่างต่อเนื่อง ในกรณีที่ทดสอบกำลังรับแรงอัดของแผงอิฐ จะพบว่าเมื่อเพิ่มปริมาณหินฝุ่น มอร์ตาร์ พลาสติกไซเซอร์ และปริมาณน้ำ ในมอร์ตาร์ที่ใช้ก่ออิฐ กำลังรับแรงอัดของแผงอิฐจะมีแนว โน้มที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง ส่วนผสมทีททำงานก่อได้ง่าย และสะดวก จะเป็นส่วนผสมที่มีค่า การไหลแผ่ประมาณร้อยละ 35 ถึง 60 ซึ่งจะขึ้นอยู่กับขนาด และน้ำหนักของวัสดุที่ใช้ก่อ ถ้าวัสดุที่ใช้ก่อมีขนาดใหญ่ และมีน้ำหนักมาก ส่วนผสมที่ทำงานก่อได้ง่าย จะมีค่าการไหลแผ่ ที่น้อยกว่าส่วนผสมที่ใช้ก่อวัสดุที่มีขนาดเล็ก และมีน้ำหนักน้อย