ในการศึกษาเครื่องยนต์ลูกสูบเหลวนี้ได้เริ่มศึกษา ตั้งแต่หลักการทำงานของเครื่องยนต์พัฒนาการของเครื่องยนต์ ศึกษาข้อมูลจากการทดลองของเดิมและจากแบบจำลองของเดิม ที่มีผู้สร้างไว้แล้ว จากนั้นจึงได้สร้างแบบจำลองเครื่องยนต์ ลูกสูบเหลวขึ้นมาซึ่งมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของกระบอกสูบ ขนาด (d) 30 มม. เพื่อทำการทดลองหาตัวแปรที่มีผลโดยตรง ต่อสมรรถนะของเครื่องยนต์ จากการศึกษาเบื้องต้นพบว่าขนาด ของกระบอกสูบ ท่อดิสเพรสเซอร์แนวนอน (D(,1)) ท่อเอาท์พุท (D(,2)) ท่อจูนนิ่ง (D(,3)) และความยาวของลำน้ำในกระบอก สูบดิสเพรสเซอร์ L(,D)) เป็นตัวแปรที่มีต่อการทำงานของ เครื่องยนต์ ดังนั้นจึงได้ทำการทดลองโดยการปรับเปลี่ยน ขนาดของตัวแปรเหล่านี้ได้แก่ความยาวของลำน้ำในกระบอกสูบ ดิสเพรสเซอร์ (L(,D)) 9 ขนาด เปลี่ยนขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ของท่อจูนนิ่ง 3 ขนาด และเปลี่ยนขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของ ท่อเอาท์พุท 3 ขนาด ผลการศึกษาสามารถบอกขนาดที่เหมาะสม ของเครื่องยนต์ในการออกแบบได้คือ D(,1) = 1.7d. D(,2) = 0.8d. D(,3) = 0.4d. และ L(,D) = 46d และ พบว่าความยาวของลำน้ำภายในท่อดิสเพรสเซอร์มีอิทธิพลที่ สำคัญต่อสมรรถนะของเครื่องยนต์