| ชื่อเรื่อง | : | การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสมในการปะรเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด แต่ละภูมิภาคโดยใช้รังสีดวงอาทิตย์ |
| นักวิจัย | : | สุธาสินี โพธิสุนทร |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2544 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=29840 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในการประเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด (ET) ในแต่ละภูมิภาคโดยใช้รังสีดวงอาทิตย์ และข้อมูลอุตุนิยมวิทยาปี พ.ศ. 2541 และ 2542 จากสถานีตรวจอากาศเกษตร และสถานีตรวจอากาศอุตุนิยมวิทยาทั้งหมด 50 สถานี มีวัตถุ ประสงค์เพื่อประเมินค่ารังสีดวงอาทิตย์ในแต่ละภูมิภาค และหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ในการประเมินค่า ET ในแต่ละภูมิภาคโดยใช้ค่ารังสีดวงอาทิตย์ รวมทั้งประเมินค่า ET ในแต่ละภูมิภาคของประเทศไทยโดยใช้ค่ารังสีดวงอาทิตย์ ผลการศึกษาพบว่า ค่าพลังงาน แสงอาทิตย์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลางบางส่วนมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าในภูมิภาค อื่น ๆ คือได้รับพลังงานแสงอาทิตย์ประมาณ 18 - 20 MJ/m(2)/day ส่วนในภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคใต้ได้รับพลังงานแสงอาทิตย์ในลักษณะคล้ายคลึงกัน คือมีค่าประมาณ 16 - 18 MJ/m(2)/day การกระจายของพลังงานแสงอาทิตย์ในแต่ละภูมิภาคแตกต่างกัน เนื่องจากอิทธิพลจากการปกคลุมของเมฆฝนอันเนื่องมาจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ และตะวันตกเฉียงใต้ ตำแหน่งที่ตั้งของเส้นรุ้ง และปริมาณน้ำฝนเป็นต้น การเปรียบเทียบค่าการคายระเหยน้ำสูงสุดจากแบบจำลองของ Penman, Jensen-Haise, Thornthwaith และ Turc กับค่าการระเหยน้ำจากถาดวัดการระเหย (Ep) เพื่อหาแบบจำลอง ที่เหมาะสมที่สุดพบว่าแบบจำลองทั้ง 4 สามารถคำนวณค่าการคายระเหยน้ำสูงสุดได้ไม่ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่เมื่อพิจารณาค่าสัมประสิทธิ์ของตัวกำหนด (r(2)) และแนวโน้มความผันแปรในแต่ละเดือน แล้วพอสรุปได้ว่า Penman Method เป็นแบบ จำลองที่เหมาะสมที่สุดในการประเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุดในทุกภูมิภาคของประเทศไทย การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เพื่อประเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุดในแต่ละ ภูมิภาคโดยใช้ค่ารังสีดวงอาทิตย์เมื่อกำหนดให้ ET คือค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด (มม./วัน) และ SOL คือพลังงานแสงอาทิตย์ (MJ/m(2)/day) พบว่า แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ในรูปความสัมพันธ์แบบเส้นตรง มีความสัมพันธ์ดีที่สุดและถูกต้องสมเหตุสมผลที่สุด ได้ค่าสมการในแต่ละภาคดังนี้ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ET=(0.3092 x SOL)-0.6729 r(2)=0.61 ภาตใต้ ET=(0.2644 x SOL)-0.0843 r(2)=0.94 ภาคกลาง ET=(0.3267 x SOL)-0.9767 r(2)=0.77 ภาคเหนือ ET=(0.4297 x SOL)-2.8265 r(2)=0.81 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การคายระเหยน้ำสูงสุดในภาคเหนือ ภาคตะวันออก และ ภาคใต้ มีลักษณะค่าการคายระเหยน้ำสูงสุดคล้ายคลึงกันตลอดทั้งปี คือมีค่า ET ประมาณ 4.4 - 4.7 มม./วัน ในขณะที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลางบางส่วน มี ET สูงถึง 5.3 - 6 มม./วัน ส่วนในภาคใต้และภาคตะวันออกมีค่า ET ต่ำเกือบตลอดทั้งปี เนื่องจาก ในูมิภาคดังกล่าวได้รับพลังงานแสงอาทิตย์ต่ำเกือบตลอดทั้งปี โดยมีค่า ET ต่ำสุด อยู่ระหว่างเดือนมิถุนายน-ธันวาคม เท่ากับ 3.8 - 4.3 มม./วัน ในขณะที่ภาคกลางและ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้รับพลังงานแสงอาทิตย์สูงเกือบตลอดปี |
| บรรณานุกรม | : |
สุธาสินี โพธิสุนทร . (2544). การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสมในการปะรเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด แต่ละภูมิภาคโดยใช้รังสีดวงอาทิตย์.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุธาสินี โพธิสุนทร . 2544. "การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสมในการปะรเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด แต่ละภูมิภาคโดยใช้รังสีดวงอาทิตย์".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุธาสินี โพธิสุนทร . "การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสมในการปะรเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด แต่ละภูมิภาคโดยใช้รังสีดวงอาทิตย์."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2544. Print. สุธาสินี โพธิสุนทร . การหาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสมในการปะรเมินค่าการคายระเหยน้ำสูงสุด แต่ละภูมิภาคโดยใช้รังสีดวงอาทิตย์. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2544.
|
