งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบแบบจำลองสมมติฐานที่เสนอโดย Sink และ Tuttle (1989) เพื่อขยายแบบจำลองการวัดประสิทธิภาพแบบหลายปัจจัย (MFPMM) โดยแบบ จำลองสมมติฐานนี้ได้แสดงไว้ว่ามีปัจจัยต่างๆ หลายปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องกับปัจจัยหลัก ที่สำคัญ 3 ปัจจัย ของแบบจำลองการวัดประสิทธิภาพแบบหลายปัจจัย คือ ความสามารถใน การทำกำไร, ผลิตภาพ, และความสามารถในการปรับราคาต่อหน่วยเมื่อต้นทุนต่อหน่วยเพิ่ม ขึ้น ปัจจัยเหล่านั้นก็คือ นวัตกรรม, ประสิทธิผล, ประสิทธิภาพ, คุณภาพชีวิตในการทำงาน, ความสามารถในการใช้อรรถประโยชน์, และอื่นๆ แบบจำลองการวัดประสิทธิภาพแบบหลาย ปัจจัยเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการวัดประสิทธิภาพการทำงานที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ซึ่ง ใช้ในการวัด, ประเมิน, และหาค่าของประสิทธิภาพในการทำงานในระดับองค์กร ซึ่งเครื่องมือ นี้ได้มีการพัฒนาและนำไปใช้กันอย่างกว้างขวางตั้งแต่ทศวรรษที่ 80 แต่ Sink และ Tuttle (1989) ได้แนะนำว่า จำเป็นต้องมีการปรับปรุงประสิทธิภาพผลของแบบจำลองนี้โดยเสนอให้รวมเอา ปัจจัยต่างๆ ที่กล่าวมาเข้าไว้ในแบบจำลองด้วย ซึ่งการรวมเอาปัจจัยต่างๆ เข้าไปในแบบ จำลองนี้ควรมีการวิเคราะห์หาต้นเหตุของปัญหาด้วย สำหรับข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยนี้จะได้จากบริษัทขนาดกลางแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นธุรกิจที่ใช้ พนักงานและวัตถุดิบเป็นหลัก เพื่อพิสูจน์หาผลกระทบระหว่างปัจจัยที่กล่าวมาจึงใช้เทคนิค การวัดประสิทธิภาพแบบหลายเกณฑ์ (MCPMT) เพื่อจัดกลุ่มสารสนเทศที่ได้จากเกณฑ์ต่างๆ (ที่แสดงถึงผลการดำเนินงานในด้านของนวัตกรรม, ประสิทธิผล, ประสิทธิภาพ, คุณภาพชีวิตใน การทำงาน, ความสามารถในการใช้อรรถประโยชน์, และอื่นๆ) เนื่องจากข้อมูลที่ได้มีจำกัด ปัจจัยที่จะนำมาเพื่อทดสอบความจำเป็นของการขายแบบจำลองการวัดประสิทธิภาพแบบ หลายปัจจัยจึงมีเพียง 2 ปัจจัยเท่านั้น คือ คุณภาพชีวิตในการทำงานและนวัตกรรม หลังจากทำการวิจัยพบว่า ไม่มีระดับนัยสำคัญของทั้ง 2 ปัจจัย แต่กลับพบระดับนัยสำคัญ ของผลกระทบของเวลาแทน การพบนี้แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นในการเพิ่มปัจจัยทางด้าน เวลาเพื่อขยายแบบจำลองการวัดประสิทธิภาพแบบหลายปัจจัยในอนาคต สำหรับการทดสอบในอนาคตก็ยังคงต้องมีการหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยอื่นๆ (รวมทั้ง คุณภาพชีวิตในการทำงานและนวัตกรรม) และปัจจัยสำคัญทั้ง 3 ปัจจัยของแบบจำลองการวัด ประสิทธิภาพแบบหลายปัจจัย