มอดข้าวเปลือก ~iRhizopertha dominica~i Fabricius (Coleoptera: Bostrichidae) เป็นแมลงศัตรูในโรงเก็บที่สำคัญชนิดหนึ่งของเมล็ดธัญพืชที่พบในประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันความต้านทานของมอดข้าวเปลือกที่มีต่อสารรมฟอสฟีนมีเพิ่มมากขึ้น เนื่องจาก มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการควบคุมแมลงศัตรูในโรงเก็บ ในการทดสอบความต้านทานของแมลงและการวัดปริมาณเอนไซม์ขจัดพิษของมอดข้าวเปลือก จาก 15 จังหวัดภาคกลางของประเทศไทย มี 2 วิธีการด้วยกันคือ วิธีแรกแนะนำโดย FAO เตรียม มอดข้าวเปลือกตัวเต็มวัยจำนวน 200 ตัว ต่อ 1 สายพันธุ์ ต่อ 1 การทดลอง ใช้ฟอสฟีน 3 ความ เข้มข้น 1 เท่า (280 (+,m)l) 2 เท่า (560 (+,m)l) และ 3 เท่า (840 (+,m)l) ของ อัตราที่ FAO แนะนำ จากการทดลองพบว่า 2 สายพันธุ์ แสดงความไม่ต้านทานต่อฟอสฟีน (นครนายก และสมุทรปราการ) อีก 13 สายพันธุ์ แสดงความต้านทานต่อฟอสฟีน มี 6 สายพันธุ์ จาก 13 สายพันธุ์ แสดงความต้านทานต่อฟอสฟีน 3 เท่า (อ่างทอง กรุงเทพฯ ลพบุรี นนทบุรี ปทุมธานี และสุพรรณบุรี) มี 2 สายพันธุ์ ที่ต้านทานต่อฟอสฟีน 2 เท่า (อยุธยา และสิงห์บุรี) และอีก 5 สายพันธุ์ ต้านทาน ต่อฟอสฟีน 1 เท่า (ชัยนาท นครปฐม สมุทรสาคร สมุทรสงคราม และสระบุรี) จากการทดสอบทาง สถิติ โดยใช้วิธี Chi-square independent test ได้ผลว่าเปอร์เซ็นต์การตายของแมลงไม่ได้ ขึ้นกับความเข้มข้นของฟอสฟีนและสายพันธุ์ อีกวิธีหนึ่งคือการสกัดเอนไซม์ขจัดพิษ โดยใช้มอดข้าวเปลือกตัวเต็มวัยจำนวน 0.1 กรัม บดกับ polyvinyl polypyrrolidone, potassium phosphate บัฟเฟอร์ pH 7.5 และนำ ไปเหวี่ยงที่ 18,000 รอบต่อนาที หาปริมาณของเอนไซม์ esterase และ glutathione S- Transferase โดยใช้ PNPA และ DCNB เป็น substrate พบว่าเอนไซม์ glutathione S-transferase เท่านั้นที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเปอร์เซ็นต์การตายของแมลงโดยความสัมพันธ์ ระหว่างปริมาณของเอนไซม์ glutathione S-transferase ผกผันกับเปอร์เซ็นต์การตาย ของแมลง