ค่าจ้างขั้นต่ำในประเทศไทยแตกต่างกันตามท้องที่ ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาวะทางเศรษฐกิจและ สังคม ค่าจ้างยุติธรรมซึ่งขึ้นอยู่กับผลิตภาพแรงงานและการขยายตัวทางเศรษฐกิจ เป็นแนวคิด หนึ่งในการกำหนดค่าจ้างสำหรับแรงงานไร้ฝีมือ อย่างไรก็ตาม แนวคิดดังกล่าวยังไม่มีการนำ มาปฏิบัติในประเทศไทย การศึกษาเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างของค่าจ้าง ขั้นต่ำ และค่าจ้างเฉลี่ยของแรงงานไร้ฝีมือ ทั้งนี้เพื่อหาแนวทางกำหนดอัตราค่าจ้างยุติธรรม และเพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดค่าจ้างยุติธรรม ในการวัดค่าจ้างยุติธรรม ข้อมูลเกี่ยวกับค่าจ้างขั้นต่ำ และค่าจ้างเฉลี่ยของลูกจ้าง รายวันตามประเภทอุตสาหกรรมต่างๆ ได้นำมาใช้ในการศึกษา การวิเคราะห์โดยการพรรณนา และวิธีการสมการถดถอยได้ใช้เป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความแตกต่าง ของอัตราค่าจ้างขั้นต่ำและอัตราค่าจ้างเฉลี่ยของลูกจ้างรายวัน ทั้งนี้เพื่อหาเกณฑ์ในการกำหนด อัตราค่าจ้างยุติธรรม ผลการศึกษาพบว่า รายได้เฉลี่ยของลูกจ้างรายวันมีความแตกต่างกันตามประเภทอุตสาหกรรม ทำให้ผลประโยชน์ที่ลูกจ้างแรงงานไร้ฝีมือได้รับนอกเหนือจากค่าจ้างขั้นต่ำมีความแตกต่างกัน ตามประเภทอุตสาหกรรมด้วย ผลประโยชน์ที่ลูกจ้างได้รับนี้อยู่ในช่วง 25 ถึง 35 บาทต่อวัน สำหรับลูกจ้างแรงงานไร้ฝีมือในหมวดเหมืองแร่และเหมืองหิน หมวดการก่อสร้าง หมวดการขนส่ง คลังสินค้า และการคมนาคม และหมวดบริการการเงิน ธุรกิจ ประกันภัย และอสังหาริมทรัพย์ แต่ในหมวดเกษตรกรรม การล่าสัตว์ การป่าไม้ และการประมง ลูกจ้างได้รับผลประโยชน์นี้ต่ำ กว่าค่าจ้างขั้นต่ำ 16.83 บาทต่อวัน ผลจากการศึกษาพบว่า ค่าจ้างยุติธรรมของลูกจ้างแรงงาน ไร้ฝีมือมีความแตกต่างกันตามประเภทอุตสาหกรรม โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลประโยชน์ที่ลูกจ้าง ได้รับในทุกประเภทอุตสาหกรรมยกเว้นหมวดเกษตรกรรม การล่าสัตว์ การป่าไม้ และการประมง คือ การขยายตัวทางเศรษฐกิจของแต่ละประเภทอุตสาหกรรม จึงสรุปได้ว่า การกำหนดและการ ปรับอัตราค่าจ้างยุติธรรมควรพิจารณาจากอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจของแต่ละประเภทอุตสาหกรรม เป็นหลัก สำหรับในภาคเกษตรกรรม การกำหนดค่าจ้างยุติธรรมควรจะมีการศึกษาเพิ่มเติม