หลังการเปลี่ยนแปลงระบบอัตราแลกเปลี่ยนเป็นระบบลอยตัวกึ่งจัดการ ในเดือนกรกฎาคม 2540 แล้ว ทำให้อัตราแลกเปลี่ยนของไทยเมื่อเทียบกับสกุลหลัก มีการเคลื่อนไหวมากขึ้น เกิด จากการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยกำหนดอุปสงค์และอุปทานของเงินตรา หรืออีกนัยหนึ่งคือ เปลี่ยน แปลงไปตามกลไกการตลาด ทำให้การหาแนวโน้มการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนโดยอาศัย ปัจจัยทางเศรษฐกิจมีความสำคัญมากขึ้น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ ประการแรก ศึกษาปัจจัยพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่กำหนดอัตราแลกเปลี่ยน ประการที่สองคือ การเปรียบเทียบ ประสิทธิภาพของแบบจำลองที่คาดการณ์การเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยน 2 ทฤษฎี คือ แบบจำลอง ทางการเงิน (monetary approach) และแบบจำลองการเลือกถือสินทรัพย์ (Portfolio balance approach) ใช้เทคนิคการประมาณค่าด้วยวิธีกำลังสองน้อยสุด (Ordinary Least Squares) และใช้ค่า Root Mean Square Error (RMSE) ในการเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการคาด ประมาณแบบจำลองอัตราแลกเปลี่ยน ในการศึกษานี้จะใช้ข้อมูลรายเดือนในช่วงเดือนมกราคม 2540 ถึงธันวาคม 2542 โดยพิจารณาอัตราแลกเปลี่ยนของไทยเทียบกับสกุลเงินของประเทศอุตสาหกรรม ชั้นนำ 5 ประเทศ ได้แก่ ฝรั่งเศส เยอรมัน ญี่ปุ่น อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ผลการศึกษาพบว่า ตัวแปรมหภาคที่กำหนดอัตราแลกเปลี่ยน อย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ ปริมาณ เงิน ปริมาณพันธบัตร อัตราดอกเบี้ย ส่วนการคาดการณ์เงินเฟ้อ และรายได้ประชาชาติ มักไม่มี นัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ยังพบว่า อัตราแลกเปลี่ยนในเวลาที่ผ่านมามีผลอย่างมากต่อการเปลี่ยน แปลงของอัตราแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน และเมื่อทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาดของแบบจำลอง พบว่า แบบจำลองทั้ง 2 แบบ คือ แบบจำลองทางการเงิน และแบบจำลองการเลือกถือสินทรัพย์ มี ความสามารถพยากรณ์อัตราแลกเปลี่ยนได้ดี และให้ผลการพยากรณ์ไม่แตกต่างกัน