ภาคเกษตรยังคงมีความสำคัญทั้งในด้านเศรษฐกิจและสังคม ของประเทศไทย โดยเฉพาะมีความมั่นคงทางด้านอาหาร ประชากร กลุ่มใหญ่ยังคงอยู่ในภาคการเกษตรซึ่งผลิตอาหารเลี้ยงคนทั้งใน ประเทศและส่งออก เป็นรากฐานของการพัฒนาทางด้านอุตสาหกรรม รวมทั้งยังเป็นตลาดสินค้าของสาขาอุตสาหกรรม ดังนั้นกล่าวได้ว่า การเกษตรมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทยมาโดยตลอด ปัญหาของภาคเกษตรกรรมที่ผ่านมาเกิดเนื่องจากเกษตรกรได้ทำ การเพาะปลูกพืชในพื้นที่ที่ไม่เหมาะสมและปลูกพืชที่ไม่เป็นที่ ต้องการของตลาดซึ่งมีราคาต่ำ จึงทำให้จำนวนผลผลิตและ ผลตอบแทนที่ได้ไม่ดีเท่าภาคอื่นๆ ดังนั้นรัฐบาลจึงแก้ไขปัญหา ดังกล่าวโดยเสนอการเสนอแผนปรับโครงสร้างระบบการผลิต เกษตร เพื่อส่งเสริมให้เกษตรกรปรับเปลี่ยนวิธีการผลิตแบบเดิม มาเป็นระบบการผลิตใหม่ๆ ที่ให้ผลตอบแทนที่สูงกว่า วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ ก็เพื่อศึกษาผลการดำเนิน งานโครงการในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของหน่วยงานสองแห่ง คือ กรมส่งเสริมการเกษตรและกรมปศุสัตว์ การศึกษาครั้งนี้ใช้ วิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณนา โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากหน่วย งานราชการและข้อมูลปฐมภูมิจากการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ที่ เกี่ยวข้องในโครงการ ผลที่ได้จากการศึกษาจะนำมาเพื่อ ประโยชน์ในการพัฒนาและปรับปรุงแก้ไขโครงการในปีต่อๆ ไป ผลการศึกษาได้ให้คำตอบว่า การดำเนินการของกรม ส่งเสริมการเกษตรและกรมปศุสัตว์ มีผลการดำเนินงานในภาพ รวมอยู่ในเกณฑ์ที่ดี แต่มีข้อที่ต้องปรับปรุงแก้ไขคือ หนึ่งการ จัดส่งปัจจัยการผลิตให้แก่เกษตรกรล่าช้า และมีคุณภาพต่ำ ไม่ตรงต่อความต้องการของเกษตรกร สองการประชาสัมพันธ์ ให้เกษตรกรเข้าร่วมโครงการ รวมทั้งการคัดเลือกเกษตรกร เข้าร่วมโครงการยังไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ สามการเสนอ ทางเลือกกิจกรรมทดแทนให้แก่เกษตรกรควรพิจารณาให้ เหมาะสมกับสภาพตลาดทั้งในปัจจุบันและอนาคตด้วย และสี่ ควรเพิ่มประสิทธิภาพการประสานงานในระดับเจ้าหน้าที่ใน ระดับปฏิบัติงานของแต่ละกรมให้มากขึ้นกว่าที่ผ่านมา