นำส่วนปลายยอดของต้นอ่อนบัวหลวงมาเพาะเลี้ยงบนอาหาร แข็งสูตร Murashige และ Skoog (1962) (MS) ศึกษาผลของ ไซโตไคนิน 3 ชนิดที่มีต่อการเพิ่มจำนวนยอด ได้แก่ 6 ben- zyladenine (BA) 6-furfurylaminopurine (kinetin) และ N-phenyl-N-1,2,3-thiadiazol-5 yl urea (TDZ) ที่มีความ เข้มข้น 0 0.25 0.5 1 และ 2 มิลลิกรัมต่อลิตร เพาะเลี้ยง ที่อุณหภูมิ 25+2 องศาเซลเซียล ในสภาพที่ได้รับแสง 16 ชั่วโมงต่อวัน นาน 8 สัปดาห์ พบว่า BA ความเข้มข้นต่าง ๆ มีผลต่อการเพิ่มจำนวนยอดอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง โดยที่ BA ความเข้มข้น 1 และ 2 มิลลิกรัมต่อลิตร สามารถชักนำให้เกิด ยอดสูงสุด 11.1 และ 11.6 ยอด ซึ่งไม่แตกต่างกันทางสถิติ ยอดที่ได้มีจำนวนใบ ความยาวของใบและก้านใบที่น้อยกว่า เมื่อไม่ได้รับ BA อย่างมีนัยสำคัญยิ่ง ส่วน kinetin ไม่ มีผลต่อการชักนำให้เกิด สำหรับ TDZ มีผลยับยั้งการเจริญ เติบโตของยอด เมื่อใช้ TDZ ที่ความเข้มข้นต่ำลงเป็น 0 0.025 0.05 0.1 และ 0.2 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่า TDZ มีผล ต่อการเพิ่มจำนวนยอดอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม การใช้ TDZ ก็ยังให้ผลไม่ดีกว่าการใช้ BA เมื่อนำใบเลี้ยงจากเมล็ดอายุ 7 วันหลังดอกบาน ผ่า เป็นสองส่วนตามความยาว มาชักนำให้เกิดแคลลัสบนอาหารแข็ง สูตร MS ศึกษาผลของออกซิน 3 ชนิดได้แก่ napthalene acetic acid (NAA) 2,4-dichliro phenoxy acetic acid (2,4-D) และ 3,6 dicholro-o-anisic acid (dicamba) ที่เข้มข้น 0 1 5 10 และ 15 มิลลิกรัมต่อลิตร เปรียบเทียบในสภาพที่มีแสง กับสภาพมืด เป็นเวลา 4 สัปดาห์ พบว่า NAA ชักนำให้เกิด แคลลัสได้ดีกว่าออกซินชนิดอื่น โดยที่ความเข้มข้น 5 มิลลิ กรัมต่อลิตร ชักนำให้เกิดแคลลัสได้ 40 เปอร์เซ็นต์ มีปริ มาณแคลลัสสูงสุด แคลลัสมีลักษณะเกาะกันหลวม ๆ ใน ฉ่ำน้ำ มีสีน้ำตาล เมื่อนำเมล็ดบัวหลวงอายุ 7 วันหลังดอกบาน มาเพาะ เลี้ยงบนอาหารแข็งสูตร MS เพื่อศึกษาผลของออกซินที่มีต่อ การชักนำให้เกิดแคลลัสเช่นเดียวกับที่ศึกษาในใบเลี้ยง ที่ ความเข้มข้น 0 1 3 5 และ 10 มิลลิกรัมต่อลิตรเป็นเวลา 8 สัปดาห์ พบว่า NAA ชักนำให้เกิดแคลลัสได้ดีกว่า dicamba แต่ปริมาณแคลลัสที่ได้ก็ยังน้อยมาก ส่วน 2,4-D ไม่สามารถ ชักนำให้เกิดแคลลัส เมื่อใช้ออกซินแต่ละชนิดร่วมกัย TDZ ความเข้มข้น 0.01 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่าการใช้ออกซินร่วม กับ TDZ ชักนำให้เกิดแคลลัสได้ดีกว่าการใช้ออกซินเพียง อย่างเดียว โดยที่ NAA ความเข้มข้น 3 มิลลิกรัมต่อลิตร ร่วมกับ TDZ ในสภาพที่มีแสง สามารถชักนำให้เกิดแคลลัสได้ ถึง 100 เปอร์เซนต์ และมีปริมาณแคลลัสสูงสุด ลักษณะแคลลัส เกาะกันหลวม ๆ ใน ฉ่ำน้ำและมีสำน้ำตาลปนเขียว เมื่อนำยอดใหม่มาชักนำให้เกิดรากบนอาหารสูตร MS ที่ เติม NAA หรือ indolebutyric acid (IBA) ความเข้มข้น 0 0.5 1 และ 2 มิลลิกรัมต่อลิตร เป็นเวลา 4 สัปดาห์พบว่า NAA หรือ IBA ที่ความเข้มข้นต่าง ๆ ให้จำนวนรากไม่แตกต่าง กันทางสถิติ แต่ NAA ที่ระดับ 2 มิลลิกรัมต่อลิตร ชักนำ ให้เกิดรากที่มีแขนงมากกว่า เมื่อย้ายยอดที่ชักนำให้เกิด รากแล้วออกปลูกในสภาพดินเลนที่มีน้ำขังพบว่ามีการรอดชีวิต 30 เปอร์เซนต์