การจัดระบบให้อากาศให้เป่าพื้นบ่อ เพื่อให้ตะกอน แขวนลอยและการใช้ระบบให้อากาศประกอบเครื่องสูบน้ำแบบ จุ่มใต้น้ำเพื่อหมุนเวียนรวมตะกอน มีผลให้ความขุ่นของน้ำ เพิ่มขึ้น ซึ่งส่งผลให้ปริมาณแพลงก์ตอนพืชและคลอโรผิล เอ ลดลง และทำให้ความแตกต่างของ pH และปริมาณออกซิเจนที่ ละลายน้ำในช่วงเช้ามืดและช่วงบ่ายอยู่ในช่วงแคบกว่าที่ให้ อากาศในระบบปกติในระบบให้อากาศทั้ง 2 แบบ มีปริมาณ สารอินทรีย์ในดินต่ำกว่าชุดควบคุม และมีค่าศักย์ไฟฟ้า รีดอกซ์ของดินสูงกว่าชุดควบคุม ระบบแขวนลอยตะกอนมีความ ขุ่นของน้ำมากกว่า มีปริมาณแพลงก์ตอนพืชและคลอโรฟิล เอ น้อยกว่า และมีช่วงแตกต่างของ pH และปริมาณออกซิเจนที่ ละลายน้ำระหว่างช่วงเช้ามืดและช่วงบ่ายอยู่ในช่วงแคบกว่า ระบบหมุนเวียนรวมตะกอน อัตราการรอดตายและอัตราแลกเนื้อ ของกุ้งกุลาดำที่เลี้ยงในแต่ละระบบ ไม่แตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ ปริมาณออซิเจนที่ละลายน้ำในทุกกลุ่ม ทดลองอยู่ในระดับไม่ต่ำกว่า 5 mg/l พิจารณาจากข้อมูล คุณภาพน้ำและดินพื้นบ่อ ในการทดลองนี้ พบว่าระบบแขวนลอย ตะกอนเป็นระบบที่ดีที่สุด ในการจัดการคุณภาพน้ำและ ดินพื้นบ่อ