ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำในการ ป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดิน

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำในการ ป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดิน
นักวิจัย : ขวัญชัย เจริญกรุง
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2541
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=28185
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำ ในการป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดินในห้องปฏิบัติการและ ในภาคสนาม ใช้แผนการทดลองแบบ 2x4x2 factorial บนการ ทดลองพื้นฐานแบบ CRD สำหรับการทดสอบในห้องปฏิบัติการ และ RCBD ในการทดสอบภาคสนาม มีปัจจัยที่ต้องการศึกษา 3 ปัจจัย คือ ปัจจัย A แทนชนิดของหิน 2 ชนิด ปัจจัย B แทนขนาดของหิน 4 ขนาด และปัจจัย C แทนความหนาของชั้นหิน 2 ชั้นความหนา และศึกษาถึงปัจจัยของระดับความลึก 3 ระดับด้วย จากการศึกษาในห้องปฏิบัติการเป็นเวลา 4 สัปดาห์ กับ ปลวกใต้ดินชนิด Coptotermes gestroi Wasmann พบว่าหิน ปูนขาวมีประสิทธิภาพในการป้องกันการเจาะผ่านของปลวกได้ดี กว่าหินกรวดแม่น้ำ ค่าเฉลี่ยระยะทางการเจาะผ่านชั้นหินของ ปลวกใต้ดินในหินปูนขาวเท่ากับ 0.92 ซม. และหินกรวดแม่น้ำ เท่ากับ 2.48 ซม. เมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพแยกตามขนาด ของหิน พบว่าหินขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่าง 1.4-1.7 มม. มีค่าเฉลี่ยระยะทางการเจาะผ่านต่ำสุดเท่ากับ 0.84 ซม. สำหรับค่าเฉลี่ยระยะทางการเจาะผ่านสูงสุด ได้แก่ หินขนาด เส้นผ่าศูนย์กลาง 2.4-2.8 มม. เท่ากับ 2.63 ซม. และเมื่อ เปรียบเทียบประสิทธิภาพแยกตามความหนาของชั้นหินที่ใช้ทดสอบ ชั้นหินหนา 5 และ 8 ซม. มีค่าเฉลี่ยระยะทางการเจาะผ่าน เท่ากับ 2.13 และ 1.28 ซม. ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ ประสิทธิภาพในการเจาะผ่านชั้นหินของปลวกใต้ดินพบว่าความหนา ของชั้นหิน 5 ซม. ปลวกสามารถเจาะทะลุผ่านมาได้ง่ายกว่าที่ชั้น ความหนา 8 ซม. ส่วนในทรีทเมนต์ควบคุมมีค่าเฉลี่ยระยะทางการ เจาะผ่านเท่ากับ 8 ซม. การศึกษาอัตราการตายของปลวก พบว่า ในหินปูนขาวมีอัตราการตายที่สูงกว่าหินกรวดแม่น้ำและในทรีทเมนต์ ควบคุม และมีอัตราการตายที่สูงในหินขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางเล็กๆ เช่น ขนาด 1.4-1.7 และ 1.7-2.0 มม. ในการศึกษาในภาคสนามเป็นระยะเวลา 1 ปี แล้วนำค่า เฉลี่ยระดับความเสียหายของชิ้นไม้ยางพาราที่ใช้เป็นเหยื่อล่อมา วิเคราะห์ พบว่า ในพื้นที่แปลงทดสอบต่างบล็อกกันมีค่าเฉลี่ยอัตรา ความเสียหายของชิ้นไม้แตกต่างกัน เมื่อนำข้อมูลมาวิเคราะห์แยก ตามชนิดของหิน ค่าเฉลี่ยอัตราความเสียหายของชิ้นไม้เท่ากับ 5.63 และ 16.09% ในชนิดของหินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำ ตามลำดับ ส่วนในทรีทเมนต์ควบคุมมีค่าเฉลี่ยอัตราความเสียหายสูงถึง 42.50% เมื่อแยกวิเคราะห์ตามขนาดของหินในหินขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.7-2.0 มม. มีค่าเฉลี่ยอัตราความเสียหายต่ำสุดเท่ากับ 7.50% และสูงที่สุดที่หินขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2.0-2.4 มม. เท่ากับ 17.81% และเมื่อแยกตามความหนาของชั้นหิน พบว่าค่าเฉลี่ย อัตราความเสียหายของชิ้นไม้เท่ากับ 15.31 และ 6.41% ที่ ความหนาของชั้นหิน 5 และ 8 ซม. ตามลำดับ ระดับความลึก ที่พบการเข้าทำลายของปลวกมากที่สุด คือที่ระดับผิวดินเท่ากับ 15.31% ส่วนในระดับความลึก 15 และ 30 ซม. มีค่าเท่ากับ 1.88 และ 3.13% ตามลำดับ ชนิดของปลวกที่พบในแปลงศึกษาพบทั้งหมด 2 วงศ์ 5 สกุล 5 ชนิด

บรรณานุกรม :
ขวัญชัย เจริญกรุง . (2541). การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำในการ ป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดิน.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ขวัญชัย เจริญกรุง . 2541. "การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำในการ ป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดิน".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ขวัญชัย เจริญกรุง . "การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำในการ ป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดิน."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2541. Print.
ขวัญชัย เจริญกรุง . การศึกษาเปรียบเทียบการใช้หินปูนขาวและหินกรวดแม่น้ำในการ ป้องกันการเข้าทำลายของปลวกใต้ดิน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2541.