การศึกษาชนิดและการดื้อยาของแบคทีเรียเรืองแสงในบริเวณ แหล่งน้ำชายฝั่งของประเทศไทยได้เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือน กุมภาพันธุ์ 2537 ถึงเดือนเมษายน 2538 โดยเก็บตัวอย่างน้ำ 128 สถานี ในบริเวณชายฝั่งทะเลรวมถึงแหล่งน้ำที่มีเขตติดต่อ กับทะเลจาก 21 จังหวัด จากการใช้วิธี plate count technique บนอาหาร LM สามารถแยกแบคทีเรียเรืองแสงได้ 210 สายพันธุ์ จากตัวอย่างน้ำ 96 สถานี ในแหล่งน้ำทุกจังหวัดที่ศึกษา โดยมี ปริมาณ 0.2x10-2.9x10(3) เซลล์/มิลลิลิตร และการจำแนกชนิด แบคทีเรียตามวิธีใน Bergeys manual of Determintive 1974 และ 1994 ปรากกฏว่า ตัวอย่างแบคทีเรียทั้งหมดมีคุณลักษณะที่ แตกต่างกับแบ่งได้เป็น 3 ชนิด คือ Vibrio harveyi 161 สายพันธุ์ (76.7 เปอร์เซ็นต์), V. albensis 30 สายพันธุ์ (14.3 เปอร์เซ็นต์) และ Photobacterium leiognathi 19 สายพันธุ์ (9 เปอร์เซ็นต์) การศึกษาปริมาณต่ำสุดที่ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรีย เรืองแสงโดยยาต้านจุลชีพ 5 ชนิด ได้แก่ oxolinic acid (OA), norfloxacin (NFLX), oxyteracycline (OTC), chloramphenicol (CP) และ kanamycin (KM) โดยวิธีของ Japan Soceity of Chemotherapy (1981) พบว่ามีค่าอยู่ในช้วง 0.025(...)100, 0.2(...)100, 1.56(...)100, 31.25(...)100 และ > 100 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร ตามลำดับและความเข้มข้นของยาแต่ละชนิด ที่ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียจำนวน 50 เปอร์เซ็นต์ มีค่าเท่ากับ 9.38, 75, 18.75, 13.75 และ > 100 ไมโครกรัม/ มิลลิลิตรตามลำดับ เชื้อแบคทีเรียจำนวนมากที่สุดที่แสดงอาการ ดื้อต่อยา มาจากตัวอย่างที่แยกได้จากแหล่งน้ำจังหวัดชายฝั่ง ในภาคใต้ฝั่งตะวันออก, ภาคกลาง, ภาคใต้ฝั่งตะวันตก และภาค ตะวันออก ตามลำดับ ส่วนยา KM นั้นไม่มีประสิทธิภาพในการ ยับยั้งการเจริญของเชื้อได้เลย แม้ว่าจะใช้ในปริมาณสูงถึง 100 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร