ปลูกถั่วเขียวพันธุ์ TC 1966 และ มอ-1 ที่ศูนย์วิจัยพืชไร่ชัยนาท อ สรรพยา จ.ชัยนาท ในปลายฤดูฝน ปี 2535 และฤดูแล้งปี 2536 โดยแต่ละฤดูนำเมล็ดสดและเมล็ดแห้งจากฝักที่มีอายุ 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24 และ 26 วันหลังดอกบาน มาตรวจสอบ ความชื้น ความงอกเมล็ดแข็ง โครงสร้างเยื่อหุ้มเมล็ดและสารประกอบทางเคมีของ เยื่อหุ้มเมล็ดผักส่วนหนึ่งเก็บเกี่ยวที่ระยะสุกแก่ทางสรีรวิทยา เพื่อนำไป เก็บภายใต้สภาพความชื้นสัมพัทธ์ต่าง ๆ คือ ต่ำ (25%) กลาง (55%) สูง (85%) และความชื้นสัมพัทธ์ที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 4 สัปดาห์ สุ่มตัวอย่างฝักตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงความชื้น ความงอก และเมล็ดแข็ง ทุกสัปดาห์ ผลการศึกษาพัฒนาการของเมล็ดพบว่า ในเมล็ดสดเริ่มพบเมล็ดแข็ง เมื่อพัฒนาผ่านระยะสุกแก่ทางสรีรวิทยาแล้ว โดยพันธุ์ TC 1966 เริ่มพบ เมล็ดแข็งที่อายุ 16 วันหลังดอกบาน เมล็ดมีความชื้น 17 - 19 เปอร์เซ็นต์ และพันธุ์ มอ - 1 พบที่อายุ 20 วันหลังดอกบาน เมล็ดมีความชื้น 14 เปอร์เซ็นต์ สำหรับในผักแห้งซึ่งเมล็ดถูกลดความชื้นเหลือ 8 - 10 เปอร์เซ็นต์ทั้งสองพันธุ์ เริ่มพบเมล็ดแข็งตั้งแต่อายุ 8 วันหลังดอกบานพันธุ์ TC 1966 มีความหนา ของเซลล์ palisade layer มากกว่าพันธุ์ มอ - 1 การตรวจสอบสารเคมี ที่เป็นองค์ประกอบของเยื่อหุ้มเมล็ดของเมล็ดแข็งและเมล็ดปกติ พบว่าไม่มี ความแตกต่างกัน กล่าวคือพบ cellulose และ pectic substance ในส่วน palisade layer, พบว่า cutin และ suberin ในส่วนผิวเยื่อหุ้ม เมล็ดและ lignin ที่ tracheid bar ของ hilum นอกจากนี้ยังพบ pectic substance ในส่วนของ counter palisade cell ของ hilum อีกด้วย การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเมล็ดแข็งโดยการนำฝักถั่วเขียวที่สุกแก่ ทางสรีรวิทยาแล้วไปไว้ที่ความชื้นสัมพัทธ์ระดับต่าง ๆ พบว่า ความชื้นสัมพัทธ์ มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงความชื้นในเมล็ดซึ่งมีความชื้นต่ำกว่า 19 เปอร์เซ็นต์ และพันธุ์ มอ - 1 เมล็ดเริ่มเป็นเมล็ดแข็งเมื่อเมล็ดซึ่งมีความชื้นต่ำกว่า 14 เปอร์เซนต์ สอดคล้องกับการเกิดเมล็ดแข็งในสภาพแปลงปลูก จึงกล่าวได้ว่า ความชื้นสัมพัทธ์เป็นปัจจัยสำคัญต่อการเกิดเมล็ดแข็งหลังจากที่เมล็ดผ่านระยะ สุกแก่ทางสรีรวิทยาแล้ว