| ชื่อเรื่อง | : | ลักษณะโครงสร้างของป่าดิบเขาธรรมชาติของพื้นที่ต้นน้ำลำธาร ดอยปุย จังหวัดเชียงใหม่ |
| นักวิจัย | : | กิติชัย รัตนะ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2538 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=26530 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ลักษณะโครงสร้างของป่าดิบเขาธรรมชาติของพื้นที่ต้นน้ำลำธาร ดอยปุย จังหวัดเชียงใหม่ ได้ทำการศึกษาตั้งแต่เดือนมกราคม 2537 ถึงเดือน มีนาคม 2538 โดยวัดต้นไม้ที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางเพียงอกตั้งแต่ 4.5 เซนติเมตรขึ้นไป ในแปลงตัวอย่างขนาด 10x10 ตารางเมตร จำนวน 50 แปลง (05เฮกแตร์) ผลการศึกษาปรากฏว่า ป่าดิบเขาดอยปุย มีจำนวน ชนิดพรรณไม้ 38 ชนิด มีความหนาแน่น 1,014 ต้นต่อเฮกแตร์ มีเปอร์เซ็นต์ พื้นที่หน้าตัดต่อพื้นที่แปลงตัวอย่างเท่ากับ 0.2816 เปอร์เซ็นต์ ดรรชนี ความแผกผันคำณวนโดยใช้วิธีต่าง ๆ ได้แก่ Fishers index (...), Shannon-Wiener index (H),Simpsons index (D), Mclntosh MC(,1) และ Mclntosh MC(,2) มีค่าเท่ากับ 9.5128,4.2801,0.9589, 0.7701 และ 0.7322 ตามลำดับส่วน richness index ในรูป R(,1) และ R(,2)มีค่า 5.940 และ 1.688 ตามลำดับ ค่า diversity index โดยใช้ Hills diversity number ซึ่ง (...),H,N(,1)และN(,2) มีค่า 0.04,2.97,19.40 และ 22.65 ตามลำดับ evenness index ได้ค่า E(,1),E(,2),E(,3)E(,4) และ E(,5) เท่ากับ 0.815,0.815,0.497, 1.168 และ 3.034 ตามลำดับ ต้นไม้มีการกระจายตามชั้นขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง เป็นแบบ L-shape และมีการกระจายตามชั้นความสูงเป็นรูประฆังคว่ำ (bell shape)เบ้ซ้าย ซึ่งแสดงถึงการทดแทนอยู่ในขั้นดี จำนวนชนิดพรรณไม้ เด่นที่ประมาณได้จากค่าดรรชนีความสำคัญ (IVI) สอดคล้องกับค่าที่ได้จากการ ประมาณค่า d ที่ต่ำที่สุด จากสมการของ Ohsawa(1984) ความสัมพันธ์ระหว่าง จำนวนชนิดกับจำนวนต้น ในรูป S-N curve ปรากฏว่า S(,50) S(,100 และ b มีค่าเท่ากับ 11.2182,16.3236 และ 16.9596 ตามลำดับ การแบ่งชั้นความสูงตามแนวดิ่งโดยวิธี Profile diagram ให้ผลสอดคล้องกับวิธี Crown depth diagram ซึ่งแบ่งเป็นชั้นเรือนยอดได้ 3 ชั้น คือ ที่ระดับ สูงกว่า 18.5,8.5-18.5 และต่ำกว่า 8.5 เมตร รูปแบบการกระจายของ พรรณไม้ โดยวิธี Morisitas index (...)และ m(,*)-m regression ให้ผลสอดคล้องกัน โดยพรรณไม้ทั้งหมดกระจายเป็นแบบสุ่ม ส่วนพรรณไม้เด่น 10 ชนิดมีการกระจายเป็นแบบกลุ่ม พื้นที่ที่ถูกปกคลุมโดยเรือนยอดของพรรณไม้ คิดเป็น 71.029 เปอร์เซ็นต์ การประมาณมวลชีวภาพเหนือพื้นดินทั้งหมด โดยวิธีแอลโลเมตรี และ Non destructive method เท่ากับ 195 และ 169.1697 ตันต่อเฮกแตร์ ตามลำดับ ค่าเฉลี่ยเรขาคณิตของปริมาณแสงสว่างสัมพัทธ์ที่ระดับพื้นดินมีค่า เท่ากับ 3.73 เปอร์เซ็นต์ และมีการกระจายเป็นแบบ bell-shape เมื่อปรับส่วนการแจกแจงความถี่แสงสว่างสัมพัทธ์ดังกล่าวอยู่ในรูปของ lognormal สำหรับบทบาทของป่าดิบเขาธรรมชาติต่อการอนุรักษ์ดินและน้ำนั้น ศึกษาโดยการเรียบเรียงจากรายงานการวิจัยต่าง ๆ ที่ได้มีผู้ทำการศึกษาไว้ |
| บรรณานุกรม | : |
กิติชัย รัตนะ . (2538). ลักษณะโครงสร้างของป่าดิบเขาธรรมชาติของพื้นที่ต้นน้ำลำธาร ดอยปุย จังหวัดเชียงใหม่.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. กิติชัย รัตนะ . 2538. "ลักษณะโครงสร้างของป่าดิบเขาธรรมชาติของพื้นที่ต้นน้ำลำธาร ดอยปุย จังหวัดเชียงใหม่".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. กิติชัย รัตนะ . "ลักษณะโครงสร้างของป่าดิบเขาธรรมชาติของพื้นที่ต้นน้ำลำธาร ดอยปุย จังหวัดเชียงใหม่."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print. กิติชัย รัตนะ . ลักษณะโครงสร้างของป่าดิบเขาธรรมชาติของพื้นที่ต้นน้ำลำธาร ดอยปุย จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.
|
