การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อการป้องกันปัญหายาเสพติด และเปรียบเทียบตามตัวแปรอิสระ ได้แก่ เพศ ระดับการศึกษาอาชีพของบิดามารดา และโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ปีการศึกษา 2545 โรงเรียนอาชีวศึกษาจำนวน 323 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม ที่ผู้วิจัยจัดทำขึ้นการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติทดสอบสมมุติฐานด้วยการทดสอบค่า ที (T-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) เมื่อพบว่ามีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทำการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธี แอล เอส (LSD) ผลการวิจัยพบว่า 1. การวิเคราะห์ความคิดเห็นเกี่ยวกับยาเสพติดพบว่านักเรียนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับยาเสพติดโดยรวมอยู่ระดับดีและมีความคิดเห็นระดับดีมากเกี่ยวกับลักษณะของยาเสพติดอันตรายจากการเสพยาเสพติด และมาตรการปราบปรามยาเสพติดของภาครัฐ 2. การวิเคราะห์การป้องกันปัญหายาเสพติดพบว่านักเรียนมีการป้องกันปัญหา ยาเสพติดโดยรวมอยู่ระดับดี และการป้องกันปัญหายาเสพติดทั้งสามด้าน คือ ด้านการให้บริการและเผยแพร่ข้อมูล ด้านบริการสารสนเทศและด้านบริการให้คำปรึกษา อยู่ระดับดี 3. ผลการทดสอบสมมุติฐานพบว่า 3.1 นักเรียนที่มีเพศต่างกัน มีการป้องกันปัญหายาเสพติดต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.2 นักเรียนที่มีระดับการศึกษาต่างกันมีการป้องกันปัญหายาเสพติดต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.3 นักเรียนที่มีอาชีพของบิดามารดาต่างกัน มีการป้องกันปัญหายาเสพติดต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3.4 นักเรียนที่เรียนโรงเรียนต่างกันมีการป้องกันปัญหายาเสพติดต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยรายคู่พบว่านักเรียนที่เรียนวิทยาลัยพณิชยการอินทราชัยมีการป้องกันยาเสพติดดีกว่านักเรียนที่เรียนอยู่โรงเรียนเกษมโปลีเทคนิคและนักเรียนที่เรียน ศรีวิกรม์บริหารธุรกิจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05