การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างและอุปสงค์การใช้น้ำประปาของผู้ใช้น้ำประเภทที่อยู่อาศัยในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑลรวมทั้งผลกระทบของการตั้งราคาน้ำประปาต่อสวัสดิการสังคมของผู้ใช้น้ำประปาประเภทที่อยู่อาศัยในกรณีตลาดผูกขาดหากการประปานครหลวงมีการแปรรูปเป็นรัฐวิสาหกิจและแสวงหากำไรสูงสุดเทียบกับกรณีที่การประปานครหลวงมีการตั้งราคาที่ราคาประสิทธิภาพโดยคำนึงถึงสวัสดิการสูงสุด ผลการศึกษาพบว่าอุปสงค์ราคาน้ำประปาประเภทที่อยู่อาศัยของการประปานครหลวงในปีพ.ศ.2548 สามารถอธิยายได้ด้วยราคาและจำนวนผู้อยู่อาศัยในแต่ละครัวเรือน โดยมีค่าความยืดหยุ่นต่อราคาต่ำ (Inelastic) โดยมีค่าเท่ากับ -0.04 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าน้ำประปาเป็นสินค้าจำเป็นต่อครัวเรือน นอกจากนี้ การศึกษายังพบว่าต้นทุนส่วนใหญ่ของการประปานครหลวงจะเป็นส่วนของต้นทุนคงที่ โดยค่าเท่ากับ 270 ล้านบาท และต้นทุนผันแปรเท่ากับ 4.385737 บาท/ลบ.ม. ซึ่งโดยมากต้นทุนแปรผันจะเป็นค่าใช้จ่ายทางด้านสารเคมี และอื่นๆ ที่ใช้ในการบำบัดน้ำสะอาด และแปรผันตามปริมาณน้ำที่ผลิต จากสมการอุปสงค์และสมการต้นทุนของการประปานครหลวงพบว่าราคาค่าน้ำที่ทำให้การประปานครหลวงมีกำไรสูงสุด จะเท่ากับ 40.61 บาทต่อลบ.ม. และปริมาณน้ำประปาบริโภคต่อครัวเรือนเฉลี่ยเท่ากับ 10.94 ลบ.ม. ต่อเดือน ในขณะที่การตั้งราคาที่ราคาประสิทธิภาพที่มีสวัสดิการสังคมสูงสุดจะเท่ากับ 4.38 บาทต่อลบ.ม. และปริมาณน้ำประปาบริโภคต่อครัวเรือนเฉลี่ยเท่ากับ 21.86 ลบ.ม. ต่อเดือน ดังนั้น หากการประปานครหลวงจะกำหนดราคาที่ทำให้กำไรสูงสุด ตามผลที่วิเคราะห์จะมีผลกระทบต่อสวัสดิการสังคมในส่วนเกินผู้บริโภค (conwsumer's Surplus)ลดลงจากกรณีการตั้งราคาประสิทธิภาพประมาณ 600 บาทต่อครัวเรือนต่อเดือน และมี Dead Weight Loss เท่ากับ 197.81 บาทต่อเดือนต่อครัวเรือน และส่วนเกินผู้ผลิตเพิ่มขึ้น 396.35บาทต่อครัวเรือนต่อเดือน จากการที่น้ำประปาเป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิตประจำวัน และเป็นสินค้าที่เกี่ยวข้องกับคนจำนวนมาก การปรับโครงสร้างองค์กรที่จะส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมการตั้งราคาน้ำประปาของการประปานครหลวงจะต้องคำนึงถึงผลกระทบต่อสาธารณะ และต้นทุนทางสังคมหากมีการปรับเปลี่ยนระบบการให้บริการสาธารณูปโภคที่มีการผูกขาดตามธรรมชาติสูงไปสู่การเป็นวิสาหกิจที่บริหารเพื่อกำไรสูงสุดแทนการกำหนดราคาและบริการที่มีเป้าหมายเพื่อประโยชน์สูงสุดของสวัสดิการสังคม