การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อหาสมรรถนะของปีกหมุนที่ใช้หน้าตัดแอร์ฟอยล์ แบบเอ็นเอซีเอ 0012-บี โดยการทดลองบนแท่นทดสอบที่ได้จัดสร้างขึ้นและ เปรียบเทียบกับผลการคำนวณด้วยทฤษฎีการวิเคราะห์ความเร็วอากาศหมุนวนหลังปีกหมุน ร่วมกับทฤษฎีเบลดอิลิเมนท์ซึ่งจะเรียกว่าทฤษฎีใบพัด และการคำนวณด้วยทฤษฎี เบลดอิลิเมนท์ร่วมกับทฤษฎีวอร์เทคซึ่งจะเรียกว่าทฤษฎีวอร์เทค การทดสอบที่ได้ ทำการบนแท่นทดสอบสมรรถนะได้ใช้ปีกที่มีภาคหน้าตัดแอร์ฟอยล์แบบ เอ็นเอซีเอ 0012-บี แปลนปีกเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า คอร์ดขนาด 0.10 เมตร ความยาวต่างๆที่ 0.4 0.5 0.6 0.7 และ 0.8 เมตร ไม่มีการบิดของปีกตลอดความยาวปีก มีรัศมีของดุม ใบพัดเท่ากับ 0.1285 เมตร ช่วงสภาวะที่ศึกษามีค่ามุมพิทช์ของปีกหมุนที่ 0 ถึง 30 องศา ความเร็วรอบของปีกหมุนที่ 0 ถึง 500 รอบต่อนาที อัตราส่วนสนทรรศของปีก 4 5 6 7 และ 8 ผลการเปรียบเทียบพบว่าสมรรถนะของปีกหมุนที่ประเมินจากการวิเคราะห์ทั้ง สองทฤษฎีมีแนวโน้มในลักษณะเช่นเดียวกับสมรรถนะที่ได้จากการทดสอบโดยการ ประเมินแรงขับของปีกหมุนที่วิเคราะห์ด้วยทฤษฎีวอร์เทคนั้นได้ผลใกล้เคียงกับ ผลการทดสอบมากกว่าวิธีการวิเคราะห์ด้วยทฤษฎีใบพัด ซึ่งมีค่าผิดพลาดสัมพัทธ์ เทียบกับผลการทดสอบโดยเฉลี่ย 20.3 13.9 29.6 42.7 47.7 และ 51.2 เปอร์เซ็นต์ สำหรับวิธีที่วิเคราะห์ด้วยทฤษฎีใบพัด แต่ได้ค่าผิดพลาดสัมพัทธ์เฉลี่ยที่ 13.0 14.4 23.4 33.4 37.2 และ 39.9 เปอร์เซ็นต์สำหรับวิธีที่วิเคราะห์ด้วย ทฤษฎีวอร์เทคทั้งนี้เป็นการเปรียบเทียบที่ค่ามุมพิทช์ 5 10 15 20 25 และ 30 องศาตามลำดับแต่ในส่วนของการประเมินแรงบิดของปีหมุนนั้นพบว่าวิธีการ วิเคราะห์ด้วยทฤษฎีใบพัดได้ค่าใกล้เคียงกับผลการทดสอบมากกว่าการวิเคราะห์ ด้วยทฤษฎีวอร์เทค ซึ่งผลแรงบิดที่วิเคราะห์ด้วยทฤษฎีใบพัดมีค่าผิดพลาดสัมพัทธ์ เทียบกับผลจากการทดสอบโดยเฉลี่ย 12.6 20.7 21.0 21.3 13.7 และ 4.7 เปอร์เซ็นต์ สำหรับวิธีที่วิเคราะห์ด้วยทฤษฎีใบพัด แต่ได้ค่าผิดพลาดสัมพัทธ์เฉลี่ยที่ 10.6 20.1 27.4 27.9 20.9 และ 12.3 เปอร์เซ็นต์สำหรับวิธีที่วิเคราะห์ด้วยทฤษฎี วอร์เทค ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบที่ค่ามุมพิทช์ 5 10 15 20 25 และ 30 องศา ตามลำดับ และยังทำการเปรียบเทียบสมรรถนะของปีกหมุนเมื่อปีกมีค่าอัตราส่วน สนทรรศต่างๆและหาความสัมพันธ์ของสมรรถถนะของปีกหมุนกับอัตราส่วนสนทรรศ ใน ลักษณะของแนวโน้มแรงขับและแรงบิดของปีกหมุนที่ได้จากการทดสอบแปรผันกับอัตรา ส่วนสนทรรศของปีกในลักษณะสมการ โพลิโนเมียลดีกรี 3 ซึ่งสอดคล้องกับผลที่ได้ จากการประเมินโดยวิเคราะห์ด้วยทฤษฎีใบพัด และทฤษฎีวอร์เทค