การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1. เพื่อเข้าใจถึงโครงสร้างตลาด ผลกระทบ รวมทั้งปัญหาและอุปสรรคของตลาดตราสารสิทธิ์ที่อ้างอิงกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ในประเทศไทย 2. เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการประเมินค่าของแบบจำลองที่มีสมมติฐานอัตรา ดอกเบี้ยที่ต่างกัน โดยทำการทดสอบ 2 ลักษณะคือ ทดสอบหาอัตราส่วนเปอร์เซ็นต์ความผิดพลาด จากการคาดคะเนโดยสัมบูรณ์ และทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ใช้ในแบบจำลองกับความผิด พลาดจากการคาดคะเนสิทธิ์ในการขายเงินตราต่างประเทศ โดยวิธีการถดถอย ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาประกอบไปด้วย อัตราแลกเปลี่ยนของเงินสกุล ดอลล่าร์ ปอนด์ มาร์ค เยน และฟรังค์สวิส ราคาสิทธิ์ในการขายเงินตราต่างประเทศของเงิน 5 สกุล ดังกล่าว อัตราดอกเบี้ยฝากประจำ 3 เดือน อัตราดอกเบี้ยกู้ยืมระหว่างธนาคาร อัตราดอกเบี้ยกู้ยืม ระหว่างธนาคารในตลาดลอนดอน โดยทำการศึกษาในช่วงปี 2536-2538 ผลการศึกษาโครงสร้างตลาด พบว่า ในประเทศไทยการทำธุรกรรมตราสารสิทธิ์ที่อ้างอิงกับ อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศมี 2 ลักษณะ คือ ตลาดที่เป็นทางการ และ ตลาดที่ไม่เป็น ทางการ โดยผู้มีบทบาทสำคัญในตลาด ประกอบไปด้วย ผู้ซื้อ ผู้ขาย ธนาคารพาณิชย์ สำนักหักบัญชี และหน่วยงานที่ควบคุมดูแล ซึ่งผลจากการทำธุรกรรมนี้จะมีผลกระทบต่อ นักลงทุน ตัวกลางทางการ เงิน ตลาดเงินและตลาดทุนต่างประเทศ และเศรษฐกิจ ในประเทศไทย ปัญหาและอุปสรรคจากการดำเนิน งานที่ผ่านมามีสาเหตุจาก การขาดความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับตราสารสิทธิ์ที่อ้างอิงกับ อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ลักษณะโครงสร้างตลาดเงินและตลาดทุน และกฎระเบียบ การ ควบคุมดูแล ในการทำธุรกรรมด้านนี้ จากการทดสอบหาอัตราส่วนเปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดในการคาดคะเนโดยสัมบูรณ์ พบว่า การใช้ แบบจำลองที่อัตราดอกเบี้ยไม่คงที่ จะให้ผลการคะเนสิทธิ์ในการขายเงินตราต่างประเทศได้ดี กว่าแบบจำลองที่อัตราดอกเบี้ยคงที่ ยกเว้นเงินสกุลเยน โดยเฉพาะเมื่อใช้อัตราดอกเบี้ยกู้ ยืมระหว่างธนาคาร และอัตราดอกเบี้ยกู้ยืมระหว่างธนาคารในตลาดลอนดอนเป็นตัวแปรอัตราดอกเบี้ย ที่ไม่มีความเสี่ยง ส่วนการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระที่ใช้ในแบบจำลองกับความผิดพลาดจากการ คาดคะเนพบว่า การที่สิทธิ์ในการขายเงินตราต่างประเทศมีลักษณะเป็น out-of-the-money เพิ่ม ขึ้นจะทำให้ความผิดพลาดในการคาดคะเนลดลง การเพิ่มขึ้นของความแตกต่างระหว่างอัตราดอกเบี้ยในและต่างประเทศจะทำให้ความผิดพลาด ในการคาดคะเนลดลง ยกเว้นเงินสกุลฟรังค์สวิส เมื่อใช้อัตราดอกเบี้ยกู้ยืมระหว่างธนาคาร และ อัตราดอกเบี้ยกู้ยืมระหว่างธนาคารในตลาดลอนดอนเป็นตัวแปรอัตราดอกเบี้ยที่ไม่มีความเสี่ยง ส่วน volatility ยิ่งมีค่าที่เพิ่มขึ้น ก็จะทำให้ความผิดพลาดจากการคาดคะเนมีค่าที่ เพิ่มขึ้นด้วย ดังนั้น จากการศึกษาโดยเปรียบเทียบความสามารถในการคาดคะเนแล้ว พบว่าการใช้แบบจำลอง ที่อัตราดอกเบี้ยไม่คงที่ เมื่อใช้อัตราดอกเบี้ยกู้ยืมระหว่างธนาคาร และอัตราดอกเบี้ยกู้ ยืมระหว่างธนาคารในตลาดลอนดอนเป็นตัวแปรอัตราดอกเบี้ยที่ไม่มีความเสี่ยง จะสามารถคาดคะเน สิทธิ์ในการขายเงินตราต่างประเทศได้ดีกว่าแบบจำลองที่ให้อัตราดอกเบี้ยคงที่ ซึ่งเพื่อให้ เกิดประโยชน์ต่อนักลงทุน สถาบันการเงิน หรือเอกชนแล้ว แบบจำลองนี้จะใช้ในการคาดคะเนสิทธิ์ ในการขายเงินตราต่างประเทศได้ดี เมื่อสิทธิ์ในการขายเงินตราต่างประเทศมีลักษณะที่เป็น out-of-the-money, volatility ที่ใช้ในแบบจำลองมีค่าต่ำ และความแตกต่างระหว่างอัตราดอก เบี้ยในและต่างประเทศมีค่าสูง