การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลการเรียนของนักเรียนที่มีระดับ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกันโดยเรียนจากบทเรียนคอมพิวเตอร์แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุม บทเรียน (Learner Control) และบทเรียนคอมพิวเตอร์แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียน โดยมีคำแนะนำ (Learner Control with Advisement) ในวิชาภาษาอังกฤษ กลุ่ม ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2540 จำนวน 60 คน โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ในการวิจัยได้แบ่งผู้เรียนออกเป็น 2 ห้องเรียน จำนวนห้องเรียนละ 30 คน แบ่งผู้เรียน ในห้องเรียนแรกเป็นผู้เรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง และต่ำ จำนวนอย่างละ 15 คน 2 กลุ่ม แล้วจัดห้องเรียนที่สองเป็นแบบห้องเรียนแรก ดังนั้นจะมีกลุ่มทดลองทั้งหมด 4 กลุ่ม ให้ห้องเรียนแรกเรียนกับบทเรียนคอมพิวเตอร์แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียน และห้องเรียน ที่สองเรียนกับบทเรียนคอมพิวเตอร์แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียนโดยมีคำแนะนำเมื่อเรียน เนื้อหาจนจบแล้ว ให้ผู้เรียนทำแบบทดสอบหลังเรียนทันที จากนั้นจึงวิเคราะห์เปรียบเทียบ ค่าเฉลี่ย T-test ผลการวิจัยปรากฏว่า 1. ผู้เรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงและต่ำ เมื่อเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียน และบทเรียนคอมพิวเตอร์แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียน โดยมีคำแนะนำ มีผลการเรียนที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ .05 ตามลำดับ โดยค่าเฉลี่ยของผลการเรียนโดยรวมจากผู้เรียนที่เรียนจากบทเรียนคอมพิวเตอร์ แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียนโดยมีคำแนะนำ มีค่าเฉลี่ยสูงกว่าผู้เรียนที่เรียนด้วย บทเรียนคอมพิวเตอร์แบบนักเรียนเป็นผู้ควบคุมบทเรียน 2. ผู้เรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงและต่ำ เมื่อเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ ทั้งสองรูปแบบ มีผลการเรียนที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยผู้เรียน ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง มีค่าเฉลี่ยของผลการเรียนโดยรวมที่เรียนจากบทเรียน คอมพิวเตอร์ทั้งสองรูปแบบ สูงกว่าผู้เรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ ดังนั้นจึงสรุป ได้ว่า ผลการวิจัยเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้