งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงระบบเก็บสะสมพลังงานในรูปน้ำแข็งที่ใช้เทคนิคการ แลกเปลี่ยนความร้อนแบบสัมผัสโดยตรง โดยที่หลักการของระบบดังกล่าวคือการฉีดสารทำ ความเย็น (R12) อุณหภูมิต่ำ เข้าไปแลกเปลี่ยนความร้อนกับน้ำโดยตรง ทำให้อุณหภูมิของ น้ำลดลงจนกลายเป็นน้ำแข็งในที่สุด และนำน้ำแข็งที่ได้มาใช้ในระบบปรับอากาศ ระบบที่ศึกษาจะประกอบด้วยอุปกรณ์หลักคือ คอมเพรสเซอร์ คอนเดนเซอร์ วาล์วขยายตัว และถังอีวาปอเรเตอร์แบบสัมผัสโดยตรง โดยระบบดังกล่าวมีความสามารถในการทำความเย็น ประมาณ 2 ตันความเย็น จากการจำลองสถานการณ์ของระบบ ซึ่งได้จากแบบจำลองของอุปกรณ์แต่ละตัวในระบบ นำมาวิเคราะห์หาสมรรถนะของระบบพบว่า สมรรถนะของระบบขึ้นอยู่กับปัจจัย 2 ประการคือ ความเร็วรอบของคอมเพรสเซอร์ และอัตราการไหลของสารทำความเย็น โดยพบว่าค่าความเร็ว รอบของคอมเพรสเซอร์ประมาณ 8-10 rps และอัตราการไหลของสารทำความเย็นประมาณ 0.04-0.06 kg/s จะให้ค่าสัมประสิทธิ์สมรรถนะ (COP) สูงสุดคือประมาณ 3.4-3.6 ซึ่ง สูงกว่าระบบผลิตน้ำแข็งแบบเดิม จากการทดลองนำน้ำแข็งที่ได้มาใช้ในระบบปรับอากาศพบว่า มีความเหมาะสมที่จะพัฒนาขึ้นมาใช้ในทางปฏิบัติ