การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุบัติการณ์ การ กระจายและผลกระทบของการติดเชื้อสะแตปฟีโลคอคคัสออเรียส ที่ดื้อต่อยาเมธิซิลลินในผู้ป่วย ทุกราย ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลลำปาง ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน ถึง วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2540 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบเฝ้าระวังการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอในโรงพยาบาล ที่ผู้ วิจัยปรับปรุงจากแบบเฝ้าระวังการติดเชื้อในโรงพยาบาลของโรงพยาบาลลำปาง และวิจฉัยการติดเชื้อ ในโรงพยาบาลโดยใช้เกณฑ์ของศูนย์ควบคุมโรคสหรัฐอเมริกา ปี ค.ศ. 1988 และ ค.ศ. 1992 ผลการศึกษาพบดังนี้ 1. อุบัติการณ์ และการกระจายของการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอในผู้ป่วย ที่เข้ารับการรักษา ในโรงพยาบาลลำปาง จากจำนวนผู้ป่วยที่เฝ้าระวังทั้งหมด 16,411 ราย พบผู้ป่วยติดเชื้อเอ็มอาร์ เอสเอในโรงพยาบาล 15 ราย เกิดการติดเชื้อรวม 16 ครั้ง คิดเป็นอัตราการติดเชื้อ 1.0 ครั้ง ต่อผู้ป่วยที่เฝ้าระวัง 1,000 ราย หรือ 0.2 ครั้ง ต่อจำนวนวันที่ผู้ป่วยอยู่โรงพยาบาล 1,000 วัน อัตราการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอในผู้ป่วยเพศชายสูงกว่าผู้ป่วยเพศหญิงคิดเป็น 1.8 และ 0.2 ครั้งต่อผู้ป่วยที่เฝ้าระวัง 1,000 ราย ตามลำดับ กลุ่มอายุที่พบการติดเชื้อเอ็มอาร์ เอสเอมากที่สุด คือ กลุ่มอายุ 75-84 ปี คิดเป็นอัตราการติดเชื้อ 5.7 ครั้ง ต่อผู้ป่วยที่ เฝ้าระวัง 1,000 ราย ผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอมีการติดเชื้ออื่น ตั้งแต่แรกรับร้อยละ 73.3 และ มีโรคประจำตัว ร้ยอละ 60.0 แผนกที่พบอัตราการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอสูงสุด คือ แผนกอภิบาล คิดเป็น 15.7 ครั้งต่อผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษา 1,000 ราย ตำแหน่งที่เกิดการ ติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอมากที่สุด คือ ปอดพบร้อยละ 37.5 ของการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอทั้งหมด รองลงมา คือ ผิวหนังและเนื้อเยื่อและตำแหน่งผ่าตัด คิดเป็น ร้อยละ 31.2 และ 18.8 ตามลำดับ 2. ผลกระทบของการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอในผู้ป่วย ที่เข้ารับการักษาในโรงพยาบาลลำปาง พบว่า จำนวนวันที่ผู้ป่วยติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอต้องอยู่โรงพยาบาลนานขึ้น 1-33 วัน โดย เฉลี่ยเท่ากับ 16.3 วัน ผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอต้องเสียค่าใช้จ่ายยาต้านจุลชีพ เพื่อใช้ในการรักษาการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอ เป็นเงินระหว่าง 1,110-38,410 บาท คิดเป็น มูลค่ายาต้านจุลชีพทั้งสิ้น 109,535 บาท โดยเฉลี่ยคิดเป็นเงิน 7,823.9 บาท ต่อราย มี 1 รายไม่ได้รับการรักษาการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอเนื่องจากเสียชีวิตก่อนทราบผลการเพาะเชื้อ อัตราผู้ป่วยติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเอตาย คิดเป็นร้อยละ 33.3 ของผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอ็มอาร์ เอสเอทั้งหมด ผลการศึกษาชี้ให้เห็นความสำคัญ ในการส่งเสริมให้บุคลากรของโรงพยาบาล มีการปฏิบัติ เพื่อป้องกันการติดเชื้อเอ็มอาร์เอสเออย่างเคร่งครัดและต่อเนื่องโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหอ ผู้ป่วยซึ่งรับผู้ป่วยที่มีการเจ็บป่วยที่รุนแรง