วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษา ความรู้ ทัศนคติและการปฏิบัติในการ ป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่ของเกษตรกร ในจังหวัดเชียงใหม่ โดยทำการสุ่มตัวอย่างแบบชั้น (Stratified Random Samplign) ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 218 ราย เครื่องมือที่ใช้ ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม โดยมีผู้ช่วยวิจัยไปสัมภาษณ์ ข้อมูลที่ได้นำไปวิเคราะห์โดยใช้ ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าสูงสุด (Maximum) ค่าต่ำสุด (Minimum) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และทดสอบ ความสัมพันธ์โดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยแบบพหุ (Multiple Regression Analysis) ด้วยวิธี Stepwise ผลการศึกษาระดับของความรู้ ทัศนคติและการปฏิบัติในการป้องกันกำจัดหอยเชอรี่ของ เกษตรกร ในจังหวัดเชียงใหม่ ในประเด็นสำคัญ พบว่า ความรู้ในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่อยู่ในระดับต่ำ มีคะแนนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 41.43 ของคะแนนเต็ม และพบว่าความรู้ในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่ของเกษตรกรมีความสัมพันธ์ ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับรายได้อื่นนอกจากการทำนา ที่ระดับ (P<0.05) ทัศนคติในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่อยู่ในระดับสูงมีคะแนนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 79.2 ของคะแนนเต็มและไม่พบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางสถิติกับทัศนคติในการป้องกันกำจัด หอยเชอร์รี่ของเกษตรกร การปฏิบัติในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่อยู่ในระดับสูง มีคะแนนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 82.3 ของคะแนนเต็ม และพบว่าการปฏิบัติในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่ของเกษตรกรมีความ สัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับขนาดพื้นที่ทำนา ที่ระดับ (P<0.05) ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งนี้ คือหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องควรมีการวางแผนเชิง กลยุทธ์เพื่อจัดการรณรงค์ในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่ ที่มีความเหมาะสม ซึ่งจะทำให้ ระดับความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติในการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่ของเกษตรกรเพิ่มขึ้น และจะทำให้เกิดการป้องกันกำจัดหอยเชอร์รี่ได้ผลหรือมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น