การศึกษาคุณภาพทางกายภาพและส่วนประกอบทางเคมีของผลสตรอเบอรี่พันธุ์ Dover Nyoho Sequoia และ Tioga ที่เก็บเกี่ยวในระยะผลสีชมพูขาว ชมพู และแดง พบว่าพันธุ์ ที่มีค่าความหนาแน่นสูงที่สุดคือพันธุ์ Dover ซึ่งมีค่าสูงถึง 0.80 กก. ขณะที่พันธุ์ Tioga Nyoho และ Sequoia มีค่า 0.67 0.64 และ 0.51 กก. ตามลำดับ ค่าความหนาแน่นเนื้อ ของผลสตรอเบอรี่จะลดลงตามการพัฒนาของสี คือ สีชมพูขาว ชมพู และแดง สตรอเบอรี่พันธุ์ ที่มีค่าประมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้มากที่สุด คือพันธุ์ Nyoho (11.00(+,ฐ)บริกซ์) และ พันธุ์ที่มีค่าต่ำที่สุด คือพันธุ์ Tioga (5.33(+,ฐ)บริกซ์) สำหรับค่าปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำ ได้นี้พบว่าแปรผกผันกับค่าความแน่นเนื้อของผล โดยพบว่า ผลที่แก่จนมีสีแดงจะมีค่าสูงมากกว่า ผลสีชมพู และชมพูขาว ในด้านปริมาณกรดที่ไตเตรทได้พบมากที่สุดในพันธุ์ Nyoho (1.15%) และพันธุ์ที่พบต่ำที่สุดคือพันธุ์ Tioga (0.68%) ค่าปริมาณวิตามินซีสูงที่สุดพบในพันธุ์ Sequoia (42.47 มก./100 ก.น้ำหนักสด) และพันธุ์ที่พบต่ำที่สุด คือ พันธุ์ Tioga (15.49 มก./100 ก.น้ำหนักสด) นอกจากนี้การยอมรับของผู้บริโภคในระยะที่ผลสตรอเบอรี่ สุกแดง พบว่า พันธุ์ Sequoia ได้รับการยอมรับมากที่สุด สีผิวและสีเนื้อของผลสตรอเบอรี่ทั้ง 4 พันธุ์มีความใกล้เคียงกัน และเมื่อเก็บ รักษาผลสตรอเบอรี่ในสภาพอุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส จะเปลี่ยนสีจากสีชมพูขาวหรือสีชมพู เป็นแดงได้เร็วกว่าผลที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส เมื่อวิเคราะห์ปริมาณเพคตินที่ ละลายน้ำได้ พบว่า พันธุ์ Dover จะมีค่าสูงที่สุด เมื่อผลมีสีแดง ส่วนพันธุ์อื่นๆ จะมีค่า ใกล้เคียงกันที่ระยะเก็บเกี่ยวสีชมพูขาว ชมพู และแดง นอกจากนี้ พันธุ์ Dover ยังมีปริมาณ เพคตินที่ละลายใน ammonium oxalate สูงที่สุดเมื่อเทียบกับพันธุ์อื่นๆ โดยมีค่าสูงที่สุด ในระยะสีแดง (4.43 ก./100 ก.AIS) สีชมพูและชมพูขาวมีค่าต่ำลงมาตามลำดับ (4.10 และ 3.82 ก./100 ก.AIS) แต่ปริมาณเพคตินที่ละลายในกรดเกลือกลับพบว่ามีค่าสูงที่สุดในพันธุ์ Sequoia ซึ่งพบในระยะสีชมพูขาวสตรอเบอรี่ทุกพันธุ์ที่ทดสอบมีค่าของปริมาณน้ำตาลรีดิวซิ่ง มากกว่านันรีดิวซิ่ง ค่าของปริมาณน้ำตาลรวมและน้ำตาลรีดิวซิ่งของพันธุ์ Sequoia และ Nyoho จะสูงกว่าพันธุ์ Dover และ Tioga อย่างไรก็ตามไม่พบว่าค่าของน้ำตาลนันรีดิวซิ่ง ของผลสตรอเบอรี่ทุกพันธุ์แตกต่างกันทางสถิติ แต่พบความแตกต่างนี้ในค่าปริมาณแอนโธไซยานิน ซึ่งแปรตามระยะการแก่ของผล หลังจากที่เก็บรักษาผลสตรอเบอรี่ที่อุณหภูมิ 4 และ 25 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 3 วัน สตรอเบอรี่พันธุ์ Tioga มีค่าความหนาแน่นเนื้อสูงที่สุด (0.42 กก.) และพบว่า ระยะสีชมพูขาว จะมีค่าสูงกว่าระยะสีชมพูและแดงในสตรอเบอรี่ทุกพันธุ์ สตรอเบอรี่พันธุ์ Nyoho มีค่าปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำและกรดที่ไตเตรทได้สูงที่สุด (8.44(+,ฐ)บริกซ์ และ 1.31% ตามลำดับ) พันธุ์ Sequoia มีปริมาณวิตามินซีสูงที่สุด (36.81 มก./100 ก.น้ำหนักสด) โดยพบว่าเมื่อเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียสจะได้ค่าที่สูงกว่าที่ 25 องศาเซลเซียส แต่อุณหภูมิไม่มีผลต่อค่าปริมาณวิตามินซีและกรดที่ไตเตรทได้ ในด้านการยืดอายุการเก็บรักษา ผลสตรอเบอรี่พบว่า อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส ช่วยยืดอายุการเก็บรักษาได้นานกว่า 25 องศาเซลเซียส โดยพันธุ์ Tioga เก็บรักษาได้นาน 11.94 วัน และพันธุ์ Sequoia เก็บได้ สั้นที่สุดคือ 6.61 วัน ทั้งนี้เนื่องจากอัตราการหายใจของสตรอเบอรี่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส นาน 1 วัน มีค่า 93.43 มก./Co(,2)/กก./ชม. และเมื่อเทียบกับ สตรอเบอรี่ที่เก็บรักษาระยะเวลาเดียวกันที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส ที่มีค่าเพียง 18.15 มก.CO(,2)/กก./ชม. และเมื่อวิเคราะห์ค่าอัตราการหายใจของสตรอเบอรี่ทุกพันธุ์ไม่พบว่า มีความแตกต่างกันทางสถิติ