การศึกษาเรื่องการตัดสินใจใช้อาวุธปืนของตำรวจ สายตรวจอำเถอเมืองเชียงใหม่ : ศึกษาเฉพาะกรณีการระงับ เหตุของตำรวจสถานีตำรวจภูธรตำบลแม่ปิง มีวัตถุประสงค์ เพื่อต้องการทราบว่า ตำรวจสายตรวจมีการตัดสินใจใช้อาวุธ ปืนอย่างไร มีตัวแปรอะไรที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้อาวุธ ปืนและมีเงื่อนไขหรือเหตุผลอื่นใดเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย หรือไม่ โดยได้ทำการศึกษาจากกลุ่มประชากรเป้าหมาย ซึ่ง เป็นตำรวจในสายงานป้องกันปราบปรามของสถานีตำรวจภูธร ตำบลแม่ปิง ที่ทำหน้าที่เจ้าหน้าที่สายตรวจ ซึ่งเป็นตำรวจ ชั้นประทวน มีชั้นยศตั้งแต่นายดาบตำรวจถึงพลตำรวจ จำนวน 68 คน วิธีการศึกษากระทำโดยการแจกแบบสอบถาม ซึ่งประ กอบด้วยข้อคำถาม รวม 23 ข้อ โดยข้อคำถามแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่ 1 ประกอบด้วยคำถามเกี่ยวกับข้อมูลพื้นฐาน ของกลุ่มประชากร 8 ข้อ ส่วนที่ 2 เป็นสถานการณ์ สมมุติที่ กำหนดขึ้นรวม 15 ข้อ แบ่งออกเป็น 3 สถานการณ์ คือ สถานการณ์แห่งความแน่นอน สถานการณ์แห่งความไม่แน่นอน และสถานการณ์แห่งความเสี่ยง ประโยชน์ที่ได้รับจากการ ศึกษาครั้งนี้ ก็เพื่อนำเอาผลการศึกษาไปประยุกต์ใช้เป็นแนว ทางในการกำหนดมาตรการในการป้องกันปราบปรามอาชญากรรม รวมตลอดถึงการเพิ่มองค์ความรู้ทางวิชาการ โดยเฉพาะเกี่ยว กับเรื่องการตัดสินใจใช้อาวุธปืนขององค์กร ตำรวจ ยัง ปรากฏอยู่น้อยมาก ประกอบกับกรมตำรวจ มีการเปลี่ยนแปลง โครงสร้างครั้งใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2536 ส่งผลกระทบต่อ หน่วยราชการหลายแห่งที่ถูกปรับยุบ ผลการศึกษาพบว่า อายุ อายุราชการ จำนวนผู้อยู่ใน อุปการะ และการฝึกอบรมวิชาการสายตรวจเพิ่มเติม มีความ สัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนของตำรวจสายตรวจ สถานี ตำรวจภูธรตำบลแม่ปิง ซึ่งเป็นกลุ่มประชากรเป้าหมาย กล่าวคือ 1. ในสถานการณ์แห่งความแน่นอน อายุ มีความ สัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนยิง อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 2. ในสถานการณ์แห่งความเสี่ยง อายุราชการ มีความ สัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนขู่อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 3. ในสถานการณ์แห่งความแน่นอน จำนวนผู้อยู่ใน อุปการะ มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนขู่ อย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 4. ในสถานการณ์แห่งความไม่แน่นอน จำนวนผู้อยู่ใน อุปการะ มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนยิง อย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 5. ในสถานการณ์แห่งความไม่แน่นอน การฝึกอบรม วิชาการสายตรวจเพิ่มเติม มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจ ใช้อาวุธปืนขู่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับความ เชื่อมั่น 0.05 ส่วนตัวแปรอิสระอื่น ๆ ที่น่าสนใจคือ ประสบการณ์ งานสายตรวจ, การศึกษา และ สถานภาพสมรส ไม่ปรากฏ ว่ามีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนของกลุ่มประ ชากรเป้าหมายแต่อย่างใด ในส่วนของข้อเสนอแนะนั้น ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะดังนี้.- 1. ควรมีการปรับปรุงการผลิตบุคลากรของกรมตำรวจ ด้านงานป้องกันปราบปราม โดยเน้นที่การฝึกและการปรับปรุง หลักสูตรในโรงเรียนพลตำรวจ ให้มีการฝึกการใช้อาวุธปืน โดยมีการกำหนดสถานการณ์สมมุติประกอบการฝึก เพื่อให้เกิด ความเชื่อมั่นเมื่อออกมาปฏิบัติหน้าที่ 2. ระบบสวัสดิการขององค์กรตำรวจ ควรจะได้รับการ พิจารณาปรับปรุงแก้ไขโดยเร่งด่วน ให้ได้มาตรฐาน และมี ความสมเหตุสมผลต่อการดำรงชีวิตอยู่ในสังคมเช่นเดียวกับ ปัจเจกบุคคลในสังคม 3. เกี่ยวกับความปลอดภัยของตำรวจสายตรวจ ควร ได้รับการสนับสนุนเสื้อเกราะกันกระสุนปืน, อาวุธปืน, วิทยุ สื่อสารที่มีประสิทธิภาพสูงและทันสมัย เพื่อสร้างขวัญและ กำลังใจต่อผู้ปฏิบัติงาน 4. ในเชิงวิชาการ ควรมีการวิจัยซ้ำในกลุ่มประชากร เป้าหมายที่แตกต่างออกไป เช่น ตำรวจสายงานสอบสวน, สายงานสืบสวน, สายงานวิทยาการ, สายงานอำนวยการ เพื่อ นำผลการวิจัย มาทำการเปรียบเทียบ เพื่อใช้เป็นแนวทางใน การศึกษาและคุณประโยชน์ในการเพิ่มองค์ความรู้ทางวิชาการ ต่อไป 5. การวิจัยซ้ำในโอกาสต่อไป ควรนำเอากลุ่มตัวแปร อิสระที่น่าสนใจคืออุปนิสัย บุคลิกภาพ ลักษณะพื้นฐานทาง ครอบครัว พื้นฐานทางอารมณ์ มาทำการศึกษาวิจัยถึงบทบาท ของตัวแปรเหล่านี้ต่อการตัดสินใจใช้อาวุธปืนด้วย