การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความ เจ็บปวด ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวด ได้แก่ ความแรงของคลื่นสั่นสะเทือน ปริมาณของคลื่นสั่น สะเทือน ความถี่ของคลื่นสั่นสะเทือน ระยะเวลาการถูก จำกัดการเคลื่อนไหว จำนวนครั้งของการได้รับการสลายนิ่ว อายุ เพศ ความวิตกกังวลกับความเจ็บปวด และปัจจัยร่วม พยากรณ์ความเจ็บปวดในผู้ป่วยที่ได้รับการสลายนิ่วด้วย เครื่องสลายนิ่ว กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคนิ่วในไตที่ ได้รับการสลายนิ่งด้วยเครื่องสลายนิ่ว ณ ห้องสลายนิ่ว แผนกการพยาบาลผ่าตัดและพักฟื้น โรงพยาบาลมหาราช นครเชียงใหม่ ระหว่างเดือนพฤษภาคม 2537 ถึงเดือน กันยายน 2537 จำนวน 110 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัย เป็นแบบบันทึกข้อมูล ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูล ส่วนบุคคล แบบบันทึกความวิตกกังวลซึ่งประเมินโดยใช้ มาตรวัดความวิตกกังวล โดยการเปรียบเทียบด้วยสาตาของ กาเบอร์สัน แบบบันทึกพฤติกรรมความเจ็บปวดขณะได้รับการ สลายนิ่ว และแบบบันทึกระดับความเจ็บปวดซึ่งประเมินโดยใช้ มาตรสีวัดความเจ็บปวดของ พรนิรันดร์ อุดมถาวรสุข รวบรวม ข้อมูลจากตัวอย่างที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่า เบี่ยงเบนมาตรฐาน หาความสัมพันธ์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบ ขั้นตอน ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า 1. ผู้ที่ได้รับการสลายนิ่วด้วยเครื่องสลายนิ่วมีความ เจ็บปวดอยู่ในระดับปานกลาง 2. ปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดในผู้ป่วยที่ได้รับการ สลายนิ่ว ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความเจ็บปวดในผู้ป่วยที่ ได้รับการสลายนิ่วด้วยเครื่องสลายนิ่ว 3. ไม่มีปัจจัยตัวใดสามารถพยากรณ์ความเจ็บปวดใน ผู้ป่วยที่ได้รับการสลายนิ่ว ด้วยเครื่องสลายนิ่วได้