ในการศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความโน้มเอียงในการบริโภคหน่วยสุดท้ายในภาคเหนือของประเทศไทย ก่อนและหลังวิกฤตเศรษฐกิจ และเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการบริโภคของครัวเรือนในภาคเหนือของประเทศไทย โดยใช้ข้อมูลภาคตัดขวางของ 17 จังหวัดในภาคเหนือของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2539 (ก่อนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ)และปี พ.ศ. 2543 (หลังวิกฤตเศรษฐกิจ) จากสำนักงานสถิติแห่งชาติ และธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่งในการศึกษาได้ใช้วิธีกำลังสองน้อยที่สุด พร้อมกับทำการศึกษาปัญหาการมีความแปรปรวนต่างกัน รวมทั้งทำการทดสอบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างโดยใช้ตัวแปรหุ่น (Dummy Variables) ผลการศึกษาพบว่า ค่าความโน้มเอียงการบริโภคหน่วยสุดท้ายในภาคเหนือของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2539 และปี พ.ศ. 2543 มีค่าอยู่ระหว่าง 0.2098 ถึง 0.2135 และ 0.378 ถึง0.7977 ตามลำดับ โดยปัจจัยทางด้านรายได้ของครัวเรือนมีผลกระทบต่อการบริโภคของครัวเรือนในภาคเหนือของประเทศไทยในทิศทางเดียวกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ผลการศึกษายังพบว่า ค่าสัมประสิทธิ์ของตัวแปรหุ่นที่ได้มีค่าไม่แตกต่างจากศูนย์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นั่นแสดงว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงในค่าการบริโภคที่ไม่ขึ้นกับรายได ้และค่าความโน้มเอียงในการบริโภคหน่วยสุดท้ายในช่วงระหว่างก่อนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจและหลังวิกฤตเศรษฐกิจ