ศึกษาสารตกค้างยาฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีน ได้แก่ สารกลุ่มบีเอชซี เฮปตาคลออัลดริน ดีดีที เอนโดซัลแฟน เอ็นดริน และเมทอกซีคลอร์ โดยใช้แกสโครมาโตกราฟฟี ในตัวอย่างน้ำดินตะกอน และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในน้ำ ได้แก่ กุ้งฝอย หอยเชอรี่ และหอยขม ณ คลอง 7พื้นที่เกษตรกรรมรังสิต จังหวัดปทุมธานี โดยทำการเก็บตัวอย่างตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2547ถึงเดือนพฤษภาคม 2548 ค่าเฉลี่ยความเข้มข้นของสารตกค้างยาฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีนในน้ำที่ตรวจพบมีค่าตั้งแต่ 0.004 ถึง 0.08 ไมโครกรัมต่อลิตร ในดินตะกอนมีค่าตั้งแต่0.16 ถึง 14.67 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักแห้ง ในกุ้งฝอยมีค่าตั้งแต่ 2.08 ถึง53.04 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักเปียก ในหอยเชอรี่มีค่าตั้งแต่ 6.77 ถึง 47.83 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักเปียก และในหอยขมมีค่าตั้งแต่ 5.39 ถึง 79.61 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักเปียก สารเอ็นโดซัลแฟนมีปริมาณความเข้มข้นเฉลี่ยสูงสุดในน้ำ (0.08 ไมโครกรัมต่อลิตร)ส่วนในดินตะกอนพบว่าสารเฮปตาคลอมีความเข้มข้นเฉลี่ยสูงสุด (14.67 ไมโครกรัมต่อลิตร)และพบสารดีดีทีมีความเข้มข้นเฉลี่ยสูงสุดในตัวอย่างสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังทั้ง 3 ชนิด(47.83 53.04 และ 79.61 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักเปียก ตามลำดับ) จากค่าสัดส่วนระหว่างความเข้มข้นในสัตว์ต่อในน้ำพบว่าสารกลุ่มดีดีทีมีปริมาณการตกค้างสะสมคิดเป็น2,483 เท่าในกุ้งฝอย 2,754 เท่าในหอยเชอรี่ และ 4,133 เท่าในหอยขม ส่วนค่าสัดส่วนระหว่างความเข้มข้นของสารกลุ่มดีดีทีในสัตว์ต่อในดินคิดเป็น 4.0 เท่าในหอยเชอรี่ 4.4 เท่าในกุ้งฝอย และ 6.6 เท่าในหอยขม การสะสมตกค้างของสารฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีนมีการตรวจพบมากในหอยขมซึ่งน่าจะมาจากพฤติกรรมการกินอาหารของหอยขมซึ่งเป็นผู้กินซาก และรูปแบบการดำรงชีพอยู่หน้าดิน ด้วยเหตุนี้หอยขมจึงมีแนวโน้มที่จะได้รับยาฆ่าแมลงผ่านทางการซึมซับและการกินมากกว่าหอยเชอรี่และกุ้งฝอย ซึ่งสองชนิดหลังมักอาศัยอยู่บริเวณผิวน้ำเป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามระดับสารตกค้างยาฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีนในสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่ตรวจพบยังจัดอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ โดยเทียบกับระดับสารตกค้างที่ยอมให้พบได้มากสุดซึ่งกำหนดโดยโคเดกซ์และกระทรวงสาธารณสุขประเทศไทย