การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์คือการหาประสิทธิภาพการระบายตะกอนผ่านฝ่ายหยักที่มีการปรับปรุงรูปแบบหน้าฝ่าย และลักษณะการเปลี่ยนแปลงท้องน้ำ โดยพิจารณาผลที่เกิดขึ้นเนื่องจากการกำหนดปัจจัยที่สำคัญสามประการคือ สภาพไหลของน้ำ อัตราการนำพาตะกอน และรูปแบบของฝ่าย การศึกษานี้ใช้แบบจำลองชลศาสตร์กายภาพ ประกอบด้วยรางน้ำสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด กว้าง 0.6 ม. ยาว 18.0 ม.สูง 0.75 ม. เครื่องโรยทราย ระบบหมุนเวียนน้ำ และแบบจำลองฝ่ายหยัก ณ ห้องปฏิบัติการแบบจำลองชลศาสตร์และชายฝั่งทะเล ภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีการทดลองทั้งหมด 21 ชุดการทดลอง โดยพิจารณาสภาพการไหลที่มีอัตราการนำพาตะกอนแตกต่างกัน7 ค่าในช่วง 24-30 ลิตรต่อวินาที และฝ่ายหยักรูปแปลนสี่เหลี่ยมคางหมูสูง 0.1 เมตร 3 รูปแบบได้แก่แบบ A เป็นรูปแบบที่มีผนังของฝ่ายตั้งตรง และไม่มีอาคารด้านหน้าตัวฝ่าย แบบ B เป็นรูปแบบที่มีความลาดชันของผนังตัวฝาย และไม่มีอาคารด้านหน้าตัวฝาย และแบบ C เป็นรูปแบบที่มีความลาดชันเฉพาะด้านหน้าตัวฝายและมีการยกระดับพื้นหน้าฝายเป็นระยะครึ่งหนึ่งของความสูงฝาย จากผลการทดลองพบว่า การปรับปรุงรูปแบบของหน้าฝายของฝายของฝายหยักจากแบบ A ไปสู่แบบ Bและ C นั้น ทำให้ประสิทธิภาพการไหลผ่านฝายเปลี่ยนแปลงไป ค่าสัมประสิทธิ์การไหล (C(,d)) ของฝายทั้ง 3 แบบอยู่ในช่วง 0.45-0.65 โดยความสัมพันธ์ระหว่างค่าสัมประสิทธิ์การไหล (C(,d)) กับอัตราส่วนของเฮด รวมเหนือสันฝายต่อความสูงฝาย (H(,t)/P) มีลักษณะแปรผกผันเหมือนกันทั้ง 3รูปแบบฝาย คือค่า C(,d) มีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อค่า H(,t)/P ลดลง โดยฝาย A H(,t)/P อยู่ระหว่าง 0.4-0.6 ค่าC(,d) มีค่าอยู่ระหว่าง 0.5-0.65 ส่วนค่า H(,t)/P และค่า C(,d) ของฝาย B และ ฝาย C มีค่าอยู่ระหว่าง 0.5-0.65 และ 0.45-0.55 เหมือนกัน ค่า C(,d) ของฝาย B และ C มีค่ามากกว่าฝาย A ในช่วงของค่า H(,t)/P เพิ่มขึ้นจาก 0.65 ขึ้นไป ในขณะที่เมื่อค่า H(,t)/P ลดลงจากค่า 0.65 ลงไป ค่า C(,d)มีค่าน้อยกว่า ส่วนประสิทธิภาพการระบายตะกอนผ่านฝายของฝาย C หลังจากท้องน้ำเข้าสู่สมดุลมีค่ามากกว่าฝาย A และ B ประมาณ 5%