การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อกำหนดที่ตั้งศูนย์กลางและโครงข่ายเพื่อการส่งออกดอกกล้วยไม้สดในกรุงเทพมหานครและจังหวัดใกล้เคียง ได้แก่ นครปฐม สมุทรสาครและนนทบุรี ซึ่งประกอบไปด้วย 10 เขตในกรุงเทพมหานครและ 15 อำเภอใน 3 จังหวัด โดยการศึกษาเกี่ยวกับความสำคัญของสินค้าเกษตรที่ส่งออกที่มีผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ การพัฒนาการเกษตร ลักษณะของสินค้าเกษตร ทฤษฎีการเลือกที่ตั้ง แนวคิดเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนำมากำหนดปัจจัยที่ใช้ในการวิเคราะห์หาที่ตั้งศูนย์กลางและโครงข่ายเพื่อการส่งออกที่เหมาะสมทั้งหมด 6 ปัจจัย ได้แก่ ปัจจัยด้านการเป็นแหล่งผลิตกล้วยไม้ ปัจจ้ยด้านมีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการคมนาคม ปัจจัยด้านการมีอยู่ของสาธารณูปโภค ปัจจัยด้านการมีอยู่ของการสื่อสาร ปัจจัยด้านการมีอยู่ของสถาบันการเงินการธนาคาร ปัจจัยด้านข้อกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดิน หลังจากการเก็บข้อมูลปฐมภูมิเกี่ยวกับการให้ความสำคัญปัจจัยต่างๆ จากกลุ่มเป้าหมายโดยใช้แบบสอบถาม 3 กลุ่ม ได้แก่ เกษตรกรผู้ปลูกกล้วยไม้ส่งออก ผู้ส่งออกดอกกล้วยไม้ นักวิชาการและเจ้าหน้าที่ของรัฐได้ทำการวิเคราะห์เพื่อกำหนดที่ตั้งศูนย์กลางและโครงข่ายเพื่อการส่งออกโดยใช้วิธีการคือ 1). การจัดลำดับความสำคัญของปัจจัยทั้ง 6ด้วยวิธี Average percentage weighting) 2). การคำนวณค่ามาตรฐาน (Standard score)เพื่อปรับฐานข้อมูล แบ่งกลุ่มเขต/อำเภอออกเป็นกลุ่มด้วยการทำแฟนภูมิฮีสโตแกรม และวิเคราะห์ความพร้อมของปัจจัย 3). กำหนดที่ตั้งศูนย์กลางและโครงข่ายเพื่อการส่งออกจากค่ามาตรฐานประกอบกับการใช้หลักเกณฑ์สำหรับศูนย์กลางและโครงข่ายแต่ละประเภทมาพิจารณาร่วมด้วย ผลการวิจัยสรุปว่า บริเวณที่มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางการส่งออกดอกกล้วยไม้สดที่ให้บริการแบบครบวงจร (One stop service) มี 1 ศูนย์คือที่อำเภอสามพรานจังหวัดนครปฐม เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพสูง มีความพร้อมของปัจจัย 5 ปัจจัย เป็นแหล่งผลิตกล้วยไม้ที่สำคัญ มีรัศมีการให้บริการ 40 กิโลเมตร ส่วนโครงข่ายการส่งออกดอกกล้วยไม้สดมี 2 พื้นที่ คือที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี และอำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐมซึ่งพื้นที่มีศักยภาพปานกลาง มีความพร้อมของปัจจัย 5 และ 4 ปัจจัยตามลำดับ มีรัศมีการให้บริการ 20 กิโลเมตร และเป็นแหล่งผลิตกล้วยไม้ส่งออกที่สำคัญเช่นกัน