งานวิจัยนี้มุ่งเน้นศึกษาออกซิเดชันของยางเม็ด และยางเส้นจากน้ำยางธรรมชาติโดยในขั้นตอนแรกทำการศึกษาวิธีการผลิตยางเม็ด และยางเส้น จากน้ำยางธรรมชาติเข้มข้นชนิดแอมโมเนียต่ำ ปัจจัยที่มีผลในการผลิต คือ สารจับก้อนยาง ได้แก่ โพรพิลีนไกลคอลเอทิลแอลกอฮอล์ กรดฟอร์มิก น้ำเกลืออิ่มตัว และน้ำปูนขาว เวลาที่ใช้ในการแยกน้ำออกจากน้ำยาง 5 ถึง 20 นาที ทำการผสมน้ำยางข้นกับกาวแก้ว (40% โซเดียมซิลิเกต) 10 และ 50 phrและโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตตั้งแต่ 0 ถึง 10 phr พบว่า น้ำยางข้นผสมโซเดียมซิลิเกต 10 phr กับโซเดียมโดเดซิลซัลเฟต 10 phr โดยใช้เอทิลแอลกอฮอล์เป็นสารแยกน้ำออกจากน้ำยางผสมเป็นเวลา 15 ถึง 20 นาที จะทำให้ได้ยางที่มีลักษณะร่วนไม่ติดกัน สูตรน้ำยางผสมดังกล่าวสามารถนำไปทำเป็นน้ำยางผสมสูตรวัลคาไนซ์ โดยการเติมสารวัลคาไนซ์ (ซัลเฟอร์ 2.8 phrZDEC 3.2 phr และ ZnO 2.8 phr) เพื่อผลิตยางเม็ด และยางเส้นสูตรวัลคาไนซ์ได้ การศึกษาออกซิเดชันของยางเม็ด (แห้ง และเหนียว) ที่เตรียมจากการหยดน้ำยางข้นลงในเอทิลแอลกอฮอล์ผสมกับกรดฟอร์มิกในสัดส่วน 96 ต่อ 4 โดยปริมาตรในบรรยากาศออกซิเจนในเครื่องปฏิกรณ์ทนแรงดันสูง ที่ความดันออกซิเจน 4 ถึง 20 บาร์ ซึ่งทำให้ได้สัดส่วนออกซิเจนต่อยางแห้งโดยน้ำหนักอยู่ในช่วง 1.64 ถึง 9.88 พบว่า สัดส่วนของออกซิเจนต่อยางแห้งส่งผลกระทบต่อร้อยละผลได้ของผลิตภัณฑ์แก๊ส ของเหลว และของแข็ง โดยที่สัดส่วนของออกซิเจนต่อยางแห้งโดยน้ำหนักเพิ่มขึ้น จะได้ผลิตภัณฑ์แก๊สเพิ่มขึ้น แต่ผลิตภัณฑ์ของเหลว และของแข็งจะลดลง และที่สัดส่วนออกซิเจนต่อยางแห้งโดยน้ำหนักเท่ากับ 1.64มีร้อยละผลได้ของผลิตภัณฑ์ของเหลวเป็น 28.7% และร้อยละผลได้ของผลิตภัณฑ์ของแข็งเป็น 22.0%เมื่อทำการวิเคราะห์องค์ประกอบของผลิตภัณฑ์ของเหลวที่ได้จากออกซิเดชันที่สัดส่วนออกซิเจนต่อยางแห้งโดยน้ำหนักเท่ากับ 2.67 ได้เป็นแก๊สโซลีน 7% เคโรซีน 11% ไลต์แก๊สออยล์32% แก๊สออยล์ 21% และลองเรซิดิว 29% การศึกษาออกซิเดชันของยางเม็ดที่ผสมกาวแก้ว และโซเดียมโดเดซิลซัลเฟต ที่สัดส่วนออกซิเจนต่อยางแห้งโดยน้ำหนักเท่ากับ 2.67 พบว่า ได้ร้อยละผลได้ของผลิตภัณฑ์ของเหลวเป็น 17.1% และร้อยละผลได้ของผลิตภัณฑ์ของแข็งเป็น 22.8% ซึ่งมีค่าสูงกว่าเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์ที่ได้จากยางเม็ด ซึ่งมีร้อยละผลได้เป็น 14.4% และ 16.7% ตามลำดับ