การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภาวะผู้นำสูงทั้งมิติงานและมิติการรักษาความสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 5 และ 6 โรงเรียนสหศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ กรุงเทพมหานคร มีอายุระหว่าง 15-18 ปีจำนวน 200 คน จำแนกตามคะแนนภาวะผู้นำเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภาวะผู้นำสูงทั้งมิติงานแลมิติการรักษาความสัมพันธ์ 100 คน และ กลุ่มนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภาวะผู้นำต่ำทั้งมิติงานและมิติการรักษาความสัมพันธ์ 100 คน ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย ตัวแปรอิสระ ได้แก่ลำดับการเกิด ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน บุคลิกภาพ การเห็นคุณค่าในตนเอง และเชาวร์อารมณ์ ตัวแปรตามคือคะแนนภาวะผู้นำ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามภาวะผู้นำ แบบวัดบุคลิกภาพแบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเอง และแบบวัดเชาวน์อารมณ์ นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยการใช้การวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติก (Logistic Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรอิสระทั้ง 5 ตัวแปร มีความสัมพันธ์กับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภาวะผู้นำสูงทั้งมิติงานและมิติการรักษาความสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งได้แก่ บุคลิกภาพ (~ip~i < .01) เชาวน์อารมณ์ (~ip~i < .01) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (~ip~i < .01) ลำดับการเกิด (~ip~i < .05) และการเห็นคุณค่าในตนเอง (~ip~i < .05) ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีภาวะผู้นำสูง ทั้งมิติงานและมิติการรักษาความสัมพันธ์โดยมีอำนาจการทำนายถูกต้องร้อยละ 86.5 ได้แก่ บุคลิกภาพแบบเปิดเผย เชาวน์อารมณ์สูง ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดี ลำดับการเกิดลูกคนแรก และการเห็นคุณค่าในตนเองสูง