การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1. เพื่อศึกษาความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียน และนิสัยในการเรียน ของนิสิตนักศึกษา 2. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรคการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียน และนิสัยในการเรียน ในนิสิตนักศึกษา ที่มีภูมิหลังแตกต่างกันในด้าน เพศระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และระดับชั้นเรียน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนิสิตที่กำลังศึกษาในระดัปบริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 761 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบวัดความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรค แบบวัดการรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียน และแบบสำรวจนิสัยในการเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง และวิเคราะห์เปรียบเทียบพหุคูณด้วยวิธีของ Dunnet'sT3ผลการวิจัยพบว่า 1. นิสิตนักศึกษามีความสามารถในการฟันฟ่าอุปสรรคอยู่ในระดับสูง มีความมั่นใจในความสามารถของตนด้านการเรียนค่อนข้างมาก และมีนิสัยในการเรียนดีพอใช้ 2. ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางของความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรค การรับรู้ความสามารถของตนด้านการเรียน และนิสัยในการเรียน จำแนกตามเพศ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และระดับชั้นเรียนที่มีนัยสำคัญ ดังนี้ 2.1 นิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดี และดีเลิศ รับรู้ว่าตนมีความสามารถด้านการเรียนสูงกว่านิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ และนิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีเลิศรับรู้ว่าตนมีความสามารถด้านการเรียนสูงกว่านิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง 2.2 นิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีเลิศมีนิสัยในการเรียน ดีกว่านิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำ ปานกลาง และดี และของนิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีมีนิสัยในการเรียนดีกว่านิสิตที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ 2.3 นิสิตชายมีความมั่นใจในความสามารถของตนด้านการเรียนมากกว่านิสิตหญิง และนิสิตชั้นปีที่ 4 มีความมั่นใจในความสามารถของตนด้านการเรียนมากกว่านิสิตชั้นปีที่ 1 และชั้นปีที่ 2 2.4 นิสิตหญิงมีนิสัยในการเรียนดีกว่านิสิตชาย 2.5 นิสิตชั้นปีที่ 3 มีความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรคด้านการรับรู้ความคงทนสูงกว่านิสิตชั้นปีที่ 1 2.6 นิสิตหญิงชั้นปี 1 มีความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรคด้านการรับผิดชอบสูงกว่านิสิตชายชั้นปี 1และชั้นปี 4 และนิสิตหญิงชั้นปี 2 ส่วนนิสิตหญิงชั้นปี 3 มีความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรคด้านการรับผิดชอบสูงกว่านิสิตหญิงชั้นปี 2