วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาอยู่ 2 ประการคือ ปัจจัยที่ส่งผลให้นักลงทุนเลือกที่จะเข้ามาลงทุนผ่านระบบอินเตอร์เน็ต และ การทดสอบโครงสร้างพฤติกรรมการซื้อขายของแต่ละกลุ่มนักลงทุน โดยในการศึกษาในครั้งนี้จะเป็นการศึกษาโดยใช้ข้อมูลภาคตัดขวางในช่วงปี 2547 และได้ทำการแบ่งกลุ่มของนักลงทุนออกเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ผ่านมาร์เก็ตติ้งกลุ่มที่ผ่านอินเตอร์เน็ต และกลุ่มที่ผ่านทั้งสองแบบ จากผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดการเข้ามาลงทุนผ่านทางอินเตอร์เน็ตอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ ปัจจัยทางด้านการศึกษา อายุ และความสะดวกในการใช้อินเตอร์เน็ตต่อสัปดาห์ โดยปัจจัยทางด้านการศึกษาจะส่งผลต่อโอกาสของการเข้ามาลงทุนผ่านทางอินเตอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้น ส่วนปัจจัยด้านอายุที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้โอกาสในการลงทุนผ่านทางอินเตอร์เน็ตลดลง และยังพบว่านักลงทุนผ่านอินเตอร์เน็ตจะเป็นนักลงทุนที่มีอายุน้อยกว่ากลุ่มนักลงทุนผ่านมาร์เก็ตติ้ง ส่วนปัจจัยด้านความสะดวกในการใช้อินเตอร์เน็ตต่อสัปดาห์จะส่งผลต่อโอกาสของการเข้ามาลงทุนผ่านทางอินเตอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้น โดยพบว่ากลุ่มนักลงทุนผ่านอินเตอร์เน็ตจะมีการใช้งานอินเตอร์เน็ตต่อสัปดาห์ที่มากกว่ากลุ่มนักลงทุนผ่านมาร์เก็ตติ้งประมาณ 15 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ส่วนปัจจัยอื่น ๆ ที่ได้ทำการศึกษา คือ เพศ ประสบการณ์ในการลงทุน ความถี่ในการซื้อขาย รายได้ และขนาดพอร์ท พบว่าไม่มีอิทธิพลต่อการกำหนดการเข้ามาลงทุนผ่านอินเตอร์เน็ตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนผลการศึกษาที่ได้จากการวิเคราะห์โครงสร้างการซื้อขายของนักลงทุนแต่ละกลุ่มพบว่า มีเพียงปัจจัยเดียวที่มีความแตกต่างกัน คือ ขนาดของพอร์ท โดยเมื่อขนาดของพอร์ทเพิ่มขึ้นก็จะทำให้ปริมาณการซื้อขายเพิ่มขึ้นในทั้ง 3 กลุ่ม แต่การเพิ่มขึ้นในแต่ละกลุ่มจะแตกต่างกัน โดยการเพิ่มขึ้นของขนาดของพอร์ทของนักลงทุนผ่านทั้งสองแบบจะส่งผลให้ปริมาณการซื้อขายเพิ่มขึ้นมากที่สุดรองลงมาคือ กลุ่มที่ผ่านมาร์เก็ตติ้ง และกลุ่มสุดท้าย คือ กลุ่มที่ผ่านอินเตอร์เน็ต