วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีจุดมุ่งหมายสำคัญ 3 ประการคือ ศึกษาลักษณะภาษาของประโยคคำถามแบบเลือกตอบ การจำแนกประเภทประโยคคำถามตามวัตถุประสงค์การทดสอบและกลวิธีการสร้างประโยคคำถามแบบเลือกตอบ ผลการศึกษาพบว่า ประโยคคำถามแบบเลือกตอบในข้อสอบวิชาภาษาไทยของทบวงมหาวิทยาลัยพ.ศ. 2541 - 2545 ทั้ง 500 ข้อ แบ่งได้ตามวัตถุประสงค์การทดสอบตามทฤษฎีของบลูมและคณะได้เป็น 6 ประเภท คือ การทดสอบความรู้ความจำ ความเข้าใจ การนำไปใช้ การวิเคราะห์การสังเคราะห์ และการประเมินค่า ข้อทดสอบทั้ง 6 ประเภทมีลักษณะภาษาทั้งที่เหมือนและต่างกันลักษณะภาษาที่เหมือนกัน ได้แก่ การใช้คำแสดงคำถาม และโครงสร้างประโยค คำแสดงคำถามที่ใช้ในประโยคคำถามแบบเลือกตอบในข้อสอบวิชาภาษาไทย มี 4 คำ คือ คำปฤจฉาวิเศษณ์ "ใด""อย่างไร" "กี่" และคำปฤจฉาสรรพนาม "อะไร" คำปฤจฉาวิเศษณ์ "ใด" ปรากฏใช้มากที่สุด โดยปรากฏร่วมกับคำนามต่าง ๆ เช่น "ข้อใด" "คำใด" "ประโยคใด" ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าประโยคคำถามที่ใช้คำว่าใดเป็นประโยคคำถามแบบเลือกตอบโดยตรง ส่วนประโยคคำถามที่ใช้คำแสดงคำถาม"อย่างไร" "อะไร" "กี่" เป็นประโยคคำถามอัตนัยแล้วเติมส่วนตัวเลือกเข้าไป คำว่า "ใด"จึงเป็นคำแสดงคำถามที่ใช้บ่งชี้ว่าเป็นประโยคคำถามแบบเลือกตอบ ในด้านโครงสร้างประโยคพบว่า ประกอบด้วยโครงสร้างประโยคแบบประโยคความเดียว ประโยคความซ้อน และประโยคความรวมและพบประโยคความเดียวมากที่สุด ประโยคความซ้อนและประโยคความรวมพบน้อยกว่าตามลำดับ ส่วนลักษณะภาษาที่ต่างกัน คือ การใช้คำกริยาแสดงการคิด (cognitive verb) และการใช้บริบทที่บ่งชี้วัตถุประสงค์การถามแต่ละประเภทตามทฤษฎีของบลูมและคณะ ด้านกลวิธีการตั้งประโยคคำถามแบบเลือกตอบ พบว่า มี 2 กลวิธี ได้แก่ กลวิธีการตั้งประโยคคำถามโดยตรงและกลวิธีการตั้งประโยคคำถามจากข้อความที่กำหนดให้