สิทธิของผู้ขนส่งที่มีต่อสัญญาที่เกี่ยวเนื่องกับการขนส่งทางทะเลมีความแตกต่างกันเนื่องจากผู้ขนส่งมีคู่สัญญาหลายฝ่ายและนิติสัมพันธ์เหล่านั้นอยู่ภายใต้กฎหมายหลายฉบับผู้ขนส่งจึงอาจไม่ทราบถึงสิทธิต่างๆ ที่ตนมีความสัมพันธ์กับคู่สัญญาที่เกี่ยวข้องอย่างครบถ้วน จากการศึกษาพบว่า สิทธิของผู้ขนส่งที่มีต่อผู้ส่งของ (Shipper), ผู้รับตราส่ง(Consignee) และตัวแทนเรือ (Ship's agent) ทั้งตามกฎหมายไทย, อังกฤษ และสหรัฐอเมริกาไม่มีความแตกต่างเท่าใดนัก แต่สำหรับผู้รับจัดการขนส่ง (Freight forwarder)ซึ่งอาจเป็นตัวการหรือตัวแทนของเจ้าของสินค้าก็ได้ มีปัญหาว่าผู้รับจัดการขนส่งเข้าทำสัญญากับผู้ขนส่งในฐานะใด เนื่องจากหากผู้ขนส่งเรียกให้ผู้รับจัดการขนส่งรับผิดชอบในความเสียหายที่เกิดแก่เรือหรือสินค้าอื่น ผู้รับจัดการขนส่งอาจต่อสู้ว่าตนกระทำการในฐานะเป็นตัวแทนของเจ้าของสินค้าก็ได้ จึงควรมีสัญญามาตรฐานหรือมีกฎหมายที่กำหนดสถานะของผู้รับจัดการขนส่งให้ชัดเจนว่าในระหว่างผู้รับจัดการขนส่งกับเจ้าของสินค้านั้นมีสถานะใด สำหรับกรณีผู้บรรทุกขนถ่ายของบนเรือ (Stevedore) และผู้ขนย้ายของบนท่า(Shore handling personnel) โดยปกติแล้วจะเป็นเรื่องสัญญาจ้างทำของทั้งกฎหมายไทย,อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา แต่มีกรณีผู้ขนย้ายของบนท่าที่เก็บรักษาสินค้าในโกดังที่ตามกฎหมายอังกฤษและสหรัฐอเมริกาถือว่าทั้งผู้ขนส่งและผู้ขนย้ายของบนท่ามีความรับผิดชอบในฐานะเป็นผู้รับฝาก (Bailee) ส่วนเจ้าของสินค้าเป็นผู้ฝากทรัพย์ แต่กฎหมายไทยถือว่าผู้ขนส่งเป็นผู้ฝากทรัพย์เพื่อผู้อื่น (เจ้าของสินค้า) ผู้ขนย้ายของบนท่าเป็นผู้รับฝากกรณีนี้ผู้ขนส่งตามกฎหมายไทยมีสิทธิได้รับความคุ้มครองมากกว่าตามกฎหมายอังกฤษและสหรัฐอเมริกาเพราะผู้ขนย้ายของบนท่าที่เป็นผู้รับฝากต้องใช้ความระมัดระวังในระดับที่กฎหมายกำหนด ในขณะที่ผู้ขนย้ายของบนท่าที่เป็น Independent Contractor ไม่มีกฎหมายกำหนดระดับความระมัดระวังไว้ สำหรับกรณีการประกันภัยทางทะเลในขณะที่ประเทศอังกฤษมี Marine Insurance Act, 1906 และศาลในสหรัฐอเมริกาก็นำ Marine InsuranceAct, 1906 มาบังคับใช้กับการประกันภัยทางทะเลในประเทศตนด้วย ในประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายประกันภัยของทะเลใช้บังคับโดยเฉพาะแต่มีคำพิพากษาศาลฎีกาทั้งที่ให้นำ MarineInsurance Act, 1906 มาปรับใช้บังคับในฐานะเป็นบทกฎหมายทั่วไป และให้ใช้กรมธรรม์ในฐานะที่เป็นสัญญาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะสัญญารวมถึงให้ใช้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะประกันภัยในฐานะเป็นบทกฎหมายใกล้เคียงอย่างยิ่ง จึงควรได้มีการตรากฎหมายประกันภัยทางทะเลโดยนำ Marine Insurance Act, 1906 เป็นต้นร่างเพื่อให้ผู้ขนส่งทราบถึงสิทธิของตนที่จะได้รับความคุ้มครองภายใต้กฎหมายนี้อย่างชัดเจนเพราะ MarineInsurance Act, 1906 เป็นกฎหมายประกันภัยทางทะเลที่นำมาใช้ในนานาประเทศ