พอลิเมอร์แอลลอยด์ระหว่างเบนซอกซาซีนเรซินและฟีนอลิกเรซินสามารถเตรียมได้โดยการผสมองค์ประกอบทั้งสองแล้วให้ความร้อนจนเกิดการบ่มอย่างสมบูรณ์ จากการศึกษาด้วยเทคนิค DSC พบว่า ภาวะการบ่มที่เหมาะสมสำหรับแอลลอยด์เบนซอกซาซีน/ฟีนอลิกเรซินชนิดโนโวแลกคือ 150(+,ฐ)C/1 ชั่วโมง และ 180(+,ฐ)C/1 ชั่วโมง เมื่อปริมาณของโนโวแลกต่ำกว่า 50 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และภาวะการบ่มที่เหมาะสมที่ 150(+,ฐ)C/1ชั่วโมงและ 180(+,ฐ)C/2 ชั่วโมง เมื่อปริมาณของโนโวแลกสูงกว่า 50 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักในขณะที่ภาวะการบ่มที่เหมาะสมสำหรับแอลลอยด์เบนซอกซาซีน/ฟีนอลิกเรซินชนิดรีโซลคือ 100(+,ฐ)C/2 ชั่วโมง และ 180(+,ฐ)C/1.5 ชั่วโมง เมื่อปริมาณของรีโซลต่ำกว่า 50เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และภาวะการบ่มที่เหมาะสมที่ 100(+,ฐ)C/2 ชั่วโมงและ 180(+,ฐ)C/2 ชั่วโมง เมื่อปริมาณของรีโซลสูงกว่า 50 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ฟีนอลิกเรซินทั้งสองชนิดช่วยปรับปรุงเสถียรภาพทางความร้อนและเพิ่มการหน่วงไฟของเบนซอกซาซีนโดยมีแนวโน้มว่าเมื่อปริมาณฟีนอลิกทั้งสองเพิ่มขึ้น อุณหภูมิการสลายตัวด้วยความร้อนและค่า LOI ของแอลลอยด์มีค่าสูงขึ้น ในขณะที่อัตราการเผาลดต่ำลง แต่จะเห็นได้ชัดเจนว่า ณ ปริมาณผสมที่เท่ากัน แอลลอยด์ระบบเบนซอกซาซีน/รีโซลให้ปริมาณการเกรียมสูงกว่าแอลลอยด์ระบบเบนซอกซาซีน/โนโวแลก ซึ่งเป็นข้อบ่งชี้ว่าแอลลอยด์ระบบเบนซอกซาซีน/รีโซลมีการหน่วงไฟที่ดีกว่าแอลลอยด์ระบบเบนซอกซาซีน/โนโวแลก