อาวุธเคมีเป็นสิ่งที่มีการนำมาใช้ในข้อพิพาททางอาวุธมาเป็นระยะเวลานานแล้วและส่งผลกระทบต่อสังคมระหว่างประเทศมาโดยตลอด ซึ่งพิสูจน์ได้จากแนวคิดในเรื่องการควบคุมอาวุธเคมีทีมีมานานกว่า 200 ปี โดยในปัจจุบันได้มีอนุสัญญาว่าด้วยการห้ามพัฒนาผลิต สะสม และใช้อาวุธเคมีและว่าด้วยการทำลายอาวุธเหล่านี้ ค.ศ. 1993 แล้ว และประเทศต่าง ๆ ให้ความสำคัญและเข้าร่วมเป็นภาคี ทำให้อาวุธเคมีได้รับการควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพในทางระหว่างประเทศมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการที่ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่จะเข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการห้ามพัฒนา ผลิต สะสม และใช้อาวุธเคมีและว่าด้วยการทำลายอาวุธเหล่านี้ ค.ศ. 1993 จึงจำเป็นที่จะต้องมีการพิจารณาพันธกรณีทางด้านบทบัญญัติกฎหมายและกระบวนการรองรับอื่น ๆ อย่างไรก็ดี เมื่อพิจารณาจากพันธกรณีตามอนุสัญญาประกอบกับบทบัญญัติกฎหมายภายในประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าว จะเห็นได้ว่ากฎหมายและองค์ประกอบภายในประเทศไทยยังไม่เอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติตามพันธกรณีตามอนุสัญญาดังกล่าวอย่างมีประสิทธิภาพ จึงควรมีการพิจารณาแก้ไขบทบัญญัติกฎหมายและกระบวนการรองรับต่าง ๆรวมถึงการจัดตั้งองค์กรที่เกี่ยวข้องขึ้นมาใหม่เพื่อให้สามารถปฏิบัติตามพันธกรณีตามอนุสัญญาได้อย่างสอดคล้องตามหลักการของอนุสัญญาและมีประสิทธิภาพมากที่สุด