พระราชบัญญัติจัดสรรที่ดินปี พ.ศ. 2543 กำหนดแนวทางในการบริหารดูแลสาธารณูปโภคและสาธารณูปการในโครงการบ้านจัดสรรไว้ 3 แนวทาง ตามลำดับ เพื่อให้โครงการจัดสรรมีมาตรฐานในการดูแลมากขึ้น ซึ่งที่ผ่านมาคณะกรรมการหมู่บ้าน เป็นองค์การที่มีการยุบเลิกและคัดสรรใหม่ค่อนข้างมาก และแต่ละคณะกรรมการหมู่บ้านจะมีความหลากหลายในด้านโครงสร้าง, รูปแบบ, การได้มา แตกต่างกันไปตามสภาพหมู่บ้านและการเลือกใช้ของลูกบ้านการศึกษาในครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการได้มาซึ่งคณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรและศึกษาปัญหาของการได้มาซึ่งคณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรร โดยทำการศึกษาหมู่บ้านจัดสรรระดับราคาปานกลาง ในเขตตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงเทพมหานคร จำนวน 78 โครงการจากการศึกษา พบว่า 1. ประธานคณะกรรมการหมู่บ้านนั้นพบว่า กว่าครึ่งหนึ่งการศึกษาอยู่ในระดับไม่เกินปริญญาตรี อาชีพของคณะกรรมการนั้นมักมีอาชีพค้าขายของในหมู่บ้าน อายุของคณะกรรมการจะอยู่ในช่วงอายุมากกว่า 30 ปี เห็นได้ว่าลูกบ้านให้ความสำคัญแก่วัยวุฒิมากกว่าคุณวุฒิ และมักเป็นบุคคลที่ลูกบ้านรู้จักเห็นหน้ากันเป็นอย่างดี 2. ในส่วนของการได้มาของคณะกรรมการหมู่บ้านนั้นมาจากการเลือกตั้งเป็นส่วนใหญ่และลูกบ้านเป็นผู้ใช้สิทธิในการเลือกสรร โดยใช้เกณฑ์ออกเสียง 1 คน 1 เสียง มากที่สุดการแบ่งพื้นที่ในการเลือกตั้งนั้นมักพบเฉพาะในโครงการขนาดใหญ่ หรือมีหลายเฟสในโครงการโดยเฉพาะโครงการที่มีลักษณะทางกายภาพแยกจากกัน เช่นอยู่กันคนละฝั่งถนน เป็นต้นรูปแบบการเลือกคณะกรรมการจากการเลือกตั้ง ส่วนใหญ่จะให้สมัครโดยไม่ระบุตำแหน่งเมื่อได้รับเลือกครบจำนวนแล้ว ให้กลุ่มคณะกรรมการเหล่านั้นทำการกำหนด ตำแหน่ง/หน้าที่กันเอง ปัญหาที่พบ คือ ตัวลูกบ้านที่ขาดความรู้ ความเข้าใจหรือไม่ให้ความร่วมมือ และตัวคณะกรรมการที่มีข้อจำกัดในคุณสมบัติ หรือ ขาดผู้ที่ต้องการเป็นคณะกรรมการ 3. ในส่วนโครงสร้างคณะกรรมการพบว่า มีการใช้โครงสร้างตามระเบียบกรุงเทพมหานครว่าด้วยกรรมการชุมชน พ.ศ. 2534 และโครงสร้างคณะกรรมการหมู่บ้านที่ไม่เป็นไปตามระเบียบกรุงเทพมหานครว่าด้วยกรรมการชุมชนโดยโครงสร้างที่ไม่เป็นไปตามระเบียบกรุงเทพมหานครนั้นจะไม่มีการระบุตำแหน่งหน้าที่ของคณะกรรมการที่ชัดเจน ปัญหาคือการไม่ระบุตำแหน่งหน้าที่ของคณะกรรมการที่ชัดเจนนั้น อำนาจสั่งการเด็ดขาด จึงเกิดได้ยาก มีการซ้ำซ้อนในตำแหน่ง/หน้าที่ แต่ในขณะเดียวกัน บางตำแหน่ง/หน้าที่ อาจขาดผู้รับผิดชอบ ทำให้ยากแก่การบรรลุเป้าหมายในการประกอบกิจกรรมใด ๆ สำหรับข้อเสนอแนะ รัฐควรกำหนดกฏเกณฑ์บังคับใช้ในขั้นพื้นฐาน รวมทั้งลูกบ้านจำเป็นต้องตระหนักถึงความสำคัญของคณะกรรมการหมู่บ้านของตน เนื่องจากเป็นเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีวิตประจำวันของผู้ที่อาศัยในหมู่บ้านจัดสรร