วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อสร้างแผนภูมิพอร์เบซ์ของเหล็กกล้าไร้สนิมดูเพล็กซ์ในสภาวะของสารละลายที่มีคลอไรด์ผสม ในระดับความเข้มข้น 4,975, 9,900,19,607, 33,816 พีพีเอ็ม และช่วงพีเอช 2 ถึง 12 ที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียสสารละลายอิ่มตัวด้วยอากาศ โดยอาศัยเทคนิคทางไฟฟ้าเคมี อัตราการสแกน 0.166 มิลลิโวลต์ต่อวินาที เพื่อให้ได้เส้นโพลาไรเซชันซึ่งใช้ในการหาค่าศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อน (corrosionpotential, E(,corr)) ค่าศักย์ไฟฟ้าพาสซิเวชั่นปฐม (primary passivation potentials,E(,pp)) ค่าศักย์ไฟฟ้าป้องกัน (protective potential, E(,pr)) และค่าศักย์ไฟฟ้าทรานพาสซีพ (transpassive potentials, E(,t)) เพื่อนำไปสร้างเป็นแผนภูมิพอร์เบซ์ซึ่งแสดงความสัมพันธ์ระหว่างค่าศักย์ไฟฟ้าของโลหะ และค่าพีเอช (Potential / pHDiagram) จากผลการศึกษาที่ความเข้มข้นของคลอไรด์คงที่ พบว่าไม่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงค่าศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อน (E(,corr)) และค่าศักย์ไฟฟ้าพาสซิเวชันปฐม (E(,pp)) ในช่วงพีเอชที่ศึกษา ทำให้ขนาดพื้นที่กราฟในส่วนของการกัดกร่อนแบบสม่ำเสมอ (general corrosion)ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ที่ความเข้มข้นเดียวกันค่าศักย์ไฟฟ้าทรานพาสซีพ (E(,t)) และค่าศักย์ไฟฟ้าป้องกัน (E(,pr)) มีค่าเริ่มขึ้นจากพีเอช 2 ถึง 4 และลดลงที่พีเอช 12ทำให้พื้นที่พาสซิวิตี้ และพื้นที่ของชี้นฟิล์มสมบูรณ์ลดลง ที่ความเข้มข้นของคลอไรด์สูงขึ้น ไม่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงค่าศักย์ไฟฟ้ากัดกร่อน ส่วนค่าศักย์ไฟฟ้าพาสซิเวชั่นปฐม ค่าศักย์ไฟฟ้าทรานพาสซีพ และค่าศักย์ไฟฟ้าป้องกันลดลง พื้นที่พาสซิวิตี้ช่วงค่าพีเอชสูงลดลง นอกจากนี้อัตราการกัดกร่อน (corrosion rate, R(,mpy))ของเหล็กกล้าไร้สนิมดูเพล็กซ์ จะแปรผันตรงตามความเข้มข้นของคลอไรด์ และแปรผกผันกับพีเอชของสารละลายในพีเอช 2 ถึง 10 ผลการตรวจไอออนเชิงคุณภาพในสารละลายช่วงการกัดกร่อนแบบสม่ำเสมอ พบเฟอร์ริกไอออน(Fe('3+)) เท่านั้น ที่พีเอช 2 ความเข้มข้นคลอไรด์ 33,816 พีพีเอ็ม ส่วนช่วงทรานพาสซีฟซึ่งจะเกิดการกัดกร่อนแบบรูเข็ม ไอออนที่ตรวจพบได้แก่ เฟอร์ริกไอออน(Fe('3+)) โครมิกไอออน (Cr('3+)) นิกเกิลลัสไอออน (Ni('2+)) ที่ทุกค่าพีเอช และความเข้มข้น 4,975 ถึง 33,816 พีพีเอ็ม ส่วนโมลิบเดตไอออน (MoO(,4)('2-))ความเข้มข้นของคลอไรด์ 19,607 และ 33,816 พีพีเอ็ม ที่พีเอช 2 และตรวจพบเฉพาะโมโนโครเมตไอออน (CrO(,4)('2-)) ที่พีเอช 2 ความเข้มข้นของคลอไรด์ 33,816 พีพีเอ็ม ผลการตรวจสอบโครงสร้างจุลภาคของบริเวณที่ถูกกัดกร่อนในช่วงค่าศักย์ไฟฟ้าทรานพาสซีฟ (transpassive potentials, E(,t)) พบว่าโครงสร้างออสเตนไนต์ถูกกัดกร่อนมากกว่าโครงสร้างเฟอร์ไรต์